Дзярждэпартамэнт ЗША пацвердзіў факты эксплуатацыі ўразлівых груп насельніцтва рэжымам Лукашэнкі ў сваім штогадовым дакладзе аб гандлі людзьмі. У дакладзе пазначана, што ўлады Лукашэнкі спрыялі незаконнаму перамяшчэнню ўкраінскіх дзяцей з акупаваных Расіяй тэрыторый Украіны ў Беларусь. Нагадаем, што НАУ было праведзена адпаведнае расследаванне, а яго матэрыялы з неабходным прававым абгрунтаванням перададзеныя ў выглядзе двух камунікацый у Міжнародны крымінальны суд. Акрамя таго, у дакладзе зафіксавана наяўнасць у Беларусі лячэбна-працоўных прафілакторыяў, дзе тысяч людзей, уключаючы палітычных зняволеных, прымушаюць да прымусовай працы. НАУ неаднаразова прапаноўвала міжнародным партнёрам увесці санкцыі на групы тавараў, аналагі якіх вырабляюцца ў пенітэнцыярных установах Беларусі. У дакладзе таксама пацвярджаецца факт таго, што нелегітымныя ўлады спрыяюць нелегальнай міграцыі, павялічваючы ўразлівасць мігрантаў да гандлю людзьмі. У сувязі з гэтым мы таксама прапануем прыняць жорсткія меры ў дачыненні да рэжыму, у тым ліку гарманізаваць гандлёвыя санкцыі з Расіяй, абмежаваць транзіт падсанкцыйных тавараў праз Беларусь, а калі спатрэбіцца і зусім перакрыць усе грузавыя зносіны на межах ЕС. Таксама Дзярждэпартаментам былі згаданыя няспынныя рэпрэсіі супраць грамадзянскай супольнасці і абмежаванне дзейнасці арганізацый, якія аказваюць падтрымку ахвярам гандлю людзьмі. «Рэжым, створаны і ўзначалены Лукашэнкам, ажыццяўляе шматлікія парушэнні міжнародных нормаў і правілаў. І зафіксаваны факт траплення ў пералік краін-спонсараў гандлю людзьмі — гэта чарговае злачынства Лукашэнкі і яго атачэння», — адзначыў Павел Латушка. Акрамя Беларусі ў лік дзяржаў, у якіх угледжваюцца прыкметы гандлю людзьмі ў фінансаваных дзяржавай праграмах, практыкі прымусовай працы ў розных сектарах, сэксуальнага рабства ва ўрадавых лагерах, вярбоўкі дзяцей-салдат, уключаныя Афганістан, М'янма, Кітай, Куба, Эрытрэя, Іран, КНДР, Расія, Паўднёвы Судан, Судан, Сірыя, Туркменістан.

25 чэрвеня міністр замежных спраў Швецыі Тоб'яс Більстрэм сустрэўся з беларускімі дэмакратычнымі сіламі, у тым ліку з прадстаўнікамі каманды НАУ. Падчас сустрэчы міністр паабяцаў зрабіць усё магчымае, каб Беларусь заставалася ў цэнтры ўвагі Еўропы. Еўропа будзе сачыць за сітуацыяй у Беларусі, улічваючы ўдзел рэжыму Лукашэнкі ў агрэсіі супраць Украіны і масавыя парушэнні правоў чалавека. Швецыя гатовая дапамагаць беларусам і верыць, што будучыня Беларусі звязана з Еўропай. Асаблівую ўвагу міністр надаў пытанням беларускай культуры і мовы, а таксама навучанню беларускіх грамадзян у Еўропе. Ён адзначыў важнасць ініцыятыў, якія аб'ядноўваюць беларускае грамадства. Прадстаўнік НАУ, які прысутнічае на сустрэчы, падкрэсліў, што аднаўленне міру і згоды ў грамадстве немагчыма без правасуддзя ў дачыненні да прадстаўнікоў рэжыму Лукашэнкі і без адказнасці перад пацярпелымі ад рэпрэсій. Шведскаму міністру прапанавалі падтрымаць ініцыятывы беларускіх дэмакратычных сіл на пляцоўцы АБСЕ, а таксама крокі па прыцягненні прадстаўнікоў рэжыму да адказнасці ў Міжнародным крымінальным судзе і Міжнародным судзе ААН.

Павел Паўлавіч Латушка: намеснік кіраўніцы Аб'яднанага Пераходнага Кабінета Беларусі, кіраўнік Народнага антыкрызіснага ўпраўлення, пасол Савет ЕС у Бруселі 30 траўня прыняў пастанову аб увядзенні дадатковых пошлін на імпарт у Еўрасаюз некаторых відаў беларускай і расійскай сельскагаспадарчай прадукцыі. Гэтыя меры ўступяць у сілу з 1 ліпеня 2024 года. Пастанова павышае пошліны на збожжавыя, алейныя культуры і прадукты іх перапрацоўкі з Расіі і Беларусі да такой ступені, што на практыцы імпарт гэтых прадуктаў будзе спынены. Гаворка ідзе ў тым ліку пра пшаніцу, кукурузу і сланечнікавым шроце, гранулах бураковага жамерынаў і сушоным гароху. У чым жа асаблівасць гэтых санкцыйных новаўвядзенняў для рэжыму Лукашэнкі? Гэта прыклад гарманізацыі санкцыйных абмежаванняў на Расію і рэжым Лукашэнкі адразу на стадыі ўвядзення. І гэта вельмі важна зафіксаваць. Мы ўвесь час казалі і даносілі да нашых партнёраў інфармацыю, што гарманізацыя санкцый паміж расійскім і беларускім рэжымам з'яўляецца залогам эфектыўнасці санкцый, якія ўводзяцца. Санкцыйныя абмежаванні ўведзеныя за сувязь і падтрымку расійскага рэжыму. Так бы мовіць санкцыі «за падтрымку агрэсара». Савет ЕС паказвае, што РФ цяпер «незаконна прысвойвае вялікія аб'ёмы такой прадукцыі на тэрыторыях Украіны, якія яна незаконна акупуе, і накіроўвае яе на экспарт як нібыта расійскую прадукцыю». Па вышэйназваных прычынах санкцыйныя абмежаванні накладваюцца таксама на рэжым Лукашэнкі. Новыя ўстаноўленыя тарыфы накіраваныя на тое, каб на практыцы спыніць імпарт збожжа ў ЕС як з Расіі, так і з Беларусі. Гэтыя меры прадухіляць дэстабілізацыю збожжавага рынку ЕС, спыняць расійскі экспарт незаконна прысвоенага ўкраінскага збожжа, а таксама не дазволяць Расіі выкарыстоўваць даходы ад экспарту ў ЕС для фінансавання агрэсіўнай вайны супраць Украіны і не дадуць выкарыстоўваць рэжым Лукашэнкі для абыходу гэтых абмежаванняў.

Павел Паўлавіч Латушка: намеснік кіраўніцы Аб'яднанага Пераходнага Кабінета Беларусі, кіраўнік Народнага антыкрызіснага ўпраўлення, пасол У верасні 2022 года пры падтрымцы НАУ трое пацярпелых ад катаванняў беларуса падалі заявы аб узбуджэнні крымінальных спраў у дачыненні да прадстаўнікоў сілавога апарата рэжыму Лукашэнкі, кіраўнікоў турмаў і супрацоўнікаў міліцыі, адказных за катаванні. Заявы беларусаў былі пададзеныя ў пракуратуру Польшчы ў адпаведнасці з правіламі ўніверсальнай юрысдыкцыі. Гэтыя дзеянні магчымыя ў адпаведнасці з нормамі міжнароднай Канвенцыі супраць катаванняў 1984 года, удзельніцай якой з'яўляюцца Польшча і Беларусь. Пасля разгляду звароту пацярпелых пракуратура адмовіла ва ўзбуджэнні крымінальных спраў, спаслаўшыся на адсутнасць юрысдыкцыі Польшчы ў дачыненні да злачынстваў, учыненых на тэрыторыі Беларусі. Каманда НАУ супрацоўнічае з адвакацкім бюро «Kopeć & Zaborowski» з 2022 года. Падчас сустрэчы 28 траўня 2024 года з польскімі адвакатамі, былі абмеркаваныя далейшыя крокі ў прыцягненні прадстаўнікоў рэжыму Лукашэнкі да адказнасці ў рамках універсальнай юрысдыкцыі. Адвакацкае бюро абскардзіла рашэнне пракуратуры ў судзе. Пасля разгляду скаргі Акруговы суд Варшавы на гэтым тыдні вынес рашэнне, дзе прыняў бок беларусаў: адмяніў адмову ва ўзбуджэнні крымінальных спраў і вярнуў справы ў пракуратуру Польшчы на новы разгляд. У сапраўдны момант пракурор размяшчае не толькі довадамі НАУ, адвакацкага бюро, але яшчэ і рашэннем суда. Гэта важны працэсуальны крок у кірунку выдачы ордэраў на арышт і далейшае прыцягненне прадстаўнікоў рэжыму Лукашэнкі да адказнасці ў рамках універсальнай юрысдыкцыі. Як інфармавала НАУ, у 2023 годзе Польшча ўжо выдала шэсць ордэраў на арышт прадстаўнікоў рэжыму: Яўгена Шапецьку, Глеба Дрыля (начальнікі ізалятара на Акрэсціна), Дзмітрыя Страбкова (начальнік ізалятара ў Жодзіне), Яўгена Савіча, Юлію Сакалову і Карыну Валуйскую (кіраўнікі падраздзяленняў МУС). У дадзеным выпадку падставай з'яўляўся крымінальны пераслед за ўчыненне катаванняў на тэрыторыі Беларусі ў дачыненні да грамадзян Польшчы. Важна адзначыць і наяўнасць іншых міжнародных прэцэдэнтаў — пракуратура Нью-Ёрка распачала крымінальную справу ў дачыненні да двух чыноўнікаў «Белаэранавігацыі»: гендырэктара Леаніда Чуро і ягонага намесніка Алега Казючыца, а таксама двух супрацоўнікаў КДБ у сувязі з захопам і пасадкай грамадзянскага самалёта Ryanair у Мінску. Павел Латушка таксама правёў сустрэчу з міністрам юстыцыі, генеральным пракурорам Польшчы Адамам Боднарам 18 траўня 2024 года, падчас якой былі закранутыя пытанні прававой адказнасці прадстаўнікоў рэжыму Лукашэнкі. Міністр юстыцыі паведаміў аб рэформе польскага заканадаўства, якая «паўплывае на магчымасць больш шырокага прымянення прынцыпу ўніверсальнай юрысдыкцыі ў Польшчы», у тым ліку ў дачыненні да тых, хто здзяйсняе злачынствы ў Беларусі. «Мы чакаем, што пракуратура Польшчы адкрые дарогу да пачатку працэсуальных дзеянняў ў дачыненні да сілавікоў рэжыму, адказных за ўчыненне катаванняў у дачыненні да беларусаў і выдасць ордэры на іх арышт. Гэта можа стаць эфектыўным рычагом ціску на прадстаўнікоў рэжыму і асабіста Лукашэнку. Вінаватыя ў катаваннях панясуць адказнасць. Каманда НАУ працягвае працаваць у гэтым кірунку», — адзначыў Павел Латушка.

Беларусы, якія пражываюць у Польшчы, пачалі сутыкацца з новым патрабаваннем з боку банка Santander: неабходнасці наяўнасці ў кліента віду на жыхарства ў любой краіне Еўрасаюза з тэрмінам дзеяння не менш за 12 месяцаў. Новыя правілы накіраваны як на новых кліентаў банка, так і трымальнікаў рахункаў. У выпадку, калі кліент банка не мае ВНЖ, банк блакуе мабільную праграму і інтэрнэт-банкінг. 28 траўня 2024 года намеснік кіраўніцы АПК, кіраўнік НАУ Павел Латушка звярнуўся ў Камісію фінансавага нагляду Польшчы з-за праблем закрыцця рахункаў беларусаў у банку Santander. З афіцыйнага ліста, атрыманага НАУ 21 чэрвеня 2024 года ад Камітэта фінансавага нагляду Польшчы, вынікае, што дзеянні банка не з'яўляюцца патрабаваннем польскіх уладаў альбо еўрапейскімі санкцыямі. Рашэнні аб дадатковых патрабаваннях з боку банка да кліентаў былі прынятыя выключна па рашэнні самога банка. Як растлумачылі ў Камітэце, устанаўленне або спыненне індывідуальных дагаворных адносін паміж банкам і кліентам — з'яўляецца самастойным рашэннем банка. Такія рашэнні залежаць ад шматлікіх фактараў, заснаваных на прынцыпах кіравання рызыкамі і ацэнкі рызык. Меры могуць быць звязаныя з фінансавай бяспекай, уключаючы барацьбу з адмываннем грошай або фінансаваннем тэрарызму. Камітэт фінансавага нагляду Польшчы інфармуе, што кліенты могуць падаць скаргу ў сам банк, атрымаць кансультацыю па сваіх спрэчках у фінансавага амбудсмена або рэгіянальных амбудсменаў па абароне правоў спажыўцоў, а таксама ў няўрадавых арганізацыях па абароне правоў спажыўцоў. Упаўнаважаныя па абароне правоў спажыўцоў арганізацыі прадастаўляюць бясплатныя кансультацыі, выступаюць ад імя і ў інтарэсах спажыўцоў, аказваюць ім дапамогу ў давядзенні спраў да суда і ў іх падпарадкаванні. У сваю чаргу фінансавы Амбудсмен можа ўзбуджаць пазоў ад імя кліента па справах, звязаных з нядобрасумленнай рынкавай практыкай, якая тычыцца дзейнасці банкаў, а таксама, са згоды пазоўніка, прымаць удзел ва ўжо актыўным разглядзе.

Урад Польшчы ведае пра праблемы беларусаў і гатовы іх вырашаць Міністэрства ўнутраных спраў і адміністрацыі Польшчы будзе і надалей спрыяць вырашэнню праблем, звязаных з легалізацыяй грамадзян Беларусі – адзначыў намеснік міністра ўнутраных спраў і адміністрацыі Польшчы Мацей Душчык падчас размовы з намеснікам кіраўніцы АПК Беларусі, кіраўніком НАУ Паўлам Латушкам. Павел Латушка праінфармаваў аб праблемах, якія агучвалі прадстаўнікі беларускай дыяспары падчас сустрэч, якія прайшлі ў траўні ў гарадах Польшчы, асабліва закрануў праблему працяглага чакання афармлення дакументаў у Вроцлаве і Ніжнесілезскім ваяводстве. Кіраўнік НАУ таксама распавёў аб сустрэчы з Ніжнесілезскім ваяводам Мацеем Авіжэнем, падчас якой абмяркоўваліся шляхі вырашэння праблем з выдачай дакументаў грамадзянам Беларусі. Асобна Павел Латушка звярнуў увагу на праблемы легальнага працаўладкавання, выезду за межы Польшчы і затрыманняў з магчымай дэпартацыяй пры адсутнасці дакументаў. Мацей Душчык пацвердзіў, што атрымаў зварот Паўла Латушкі па сітуацыі з беларусамі Ніжнесілезскага ваяводства і мае разуменне важнасці вырашэння праблемаў. Намеснік міністра звярнуў увагу, што праблема з паскарэннем працэдур выдачы дакументаў для беларусаў звязаная, перш за ўсё, з недахопам штатнай колькасці ў аддзелах па грамадзянскіх справах ваяводстваў з-за прыбыцця ў Польшчу вялікай колькасці бежанцаў. Мацей Душчык запэўніў, што ў бліжэйшыя дні вернецца да разгляду спосабаў вырашэння дадзеных праблем. Дасягнута дамоўленасць падтрымліваць працоўны кантакт як з Міністэрствам унутраных спраў і адміністрацыі Польшчы, так і з ваяводскім упраўленнем у Вроцлаве.

Павел Паўлавіч Латушка: намеснік кіраўніцы Аб'яднанага Пераходнага Кабінета Беларусі, кіраўнік Народнага антыкрызіснага ўпраўлення, пасол Праблема выплаты пенсій беларусам у Польшчы, якія знаходзяцца пад міжнароднай абаронай — тэма сённяшняй сустрэчы намесніка кіраўніцы Аб'яднанага Пераходнага Кабінета Беларусі, кіраўніка Народнага антыкрызіснага ўпраўлення Паўла Латушкі і намесніка міністра сям'і, працы і сацыяльнай палітыкі Польшчы Себасцьяна Гаеўскага. Цяпер у Польшчы пражываюць больш за 310 тысяч беларусаў — гэта другая па колькасці група замежнікаў. Частка з іх — пенсіянеры. Многія з пенсіянераў не могуць бяспечна вярнуцца дадому. У Польшчы дзейнічае заканадаўства, якое прадугледжвае разлік пенсій зыходзячы з адпаведнага стажу працы на тэрыторыі Польшчы. У ходзе сустрэчы пазначаныя праблемныя пытанні выплаты пенсій у Польшчы, у тым ліку падрыхтаваныя прадстаўніцтвам Аб'яднанага Пераходнага Кабінета па сацыяльнай палітыцы і камандай Народнага антыкрызіснага ўпраўлення. У ходзе сустрэчы Себасцьян Гаеўскі выказаў гатоўнасць узяць абавязацельствы прааналізаваць праблему выплаты пенсій грамадзянам Беларусі на тэрыторыі Польшчы. У ходзе сустрэчы дасягнута дамоўленасць: пра гатоўнасць разглядаць усе індывідуальныя выпадкі праблем з атрыманнем пенсій беларусамі ў Польшчы; аб прадастаўленні разгорнутага адказу з боку Міністэрства сям'і, працы і сацыяльнай палітыкі Польшчы па праблемных пытаннях па тэме пенсій у Польшчы для беларусаў; аб падрыхтоўцы Дэпартаментам па пытаннях сацыяльных выплат Міністэрства «дарожнай карты» сацыяльнай дапамогі, якую Народнае антыкрызіснае ўпраўленне зможа распаўсюдзіць праз сацыяльныя сеткі для інфармавання грамадзян Беларусі, якія пражываюць у Польшчы, аб наяўных магчымасцях атрымання сацыяльных выплат. Якія шляхі вырашэння сітуацыі магчымыя для тых беларусаў, якія не маюць магчымасці атрымліваць пенсіі ў Польшчы? У якасці магчымага варыянту выхаду з сітуацыі сёння гаворка можа весціся аб выплатах сацыяльнага характару, якія можна атрымліваць у мясцовых органах улады — у гмінах, староствах па месцы жыхарства. Разам з тым у такіх выплат таксама маюцца ўмовы і падставы для іх атрымання. Калі ў вас ёсць магчымасць працаўладкавацца на тэрыторыі Польшчы на любы тэрмін (гэта можа быць нават адзін дзень або адзін месяц), вы атрымаеце права на пенсію ў адпаведнасці з адпрацаваным стажам на тэрыторыі Польшчы. Аднак разам з тым вы таксама атрымаеце права на атрыманне з Упраўлення сацыяльнага страхавання Польшчы (ZUS) так званых 13-ых і 14-ых пенсій (кожная з іх у памеры 1780,96 злотых да выліку падаткаў). Для эфектыўнага вырашэння праблем з пенсіямі беларусаў у Польшчы падчас сустрэчы дасягнута дамоўленасць аб прадастаўленні ў Міністэрства сям'і, працы і сацыяльнай палітыкі Польшчы канкрэтных кейсаў, якія дэманструюць праблемныя сітуацыі з выплатай пенсій беларусам у Польшчы. У сувязі з гэтым мы просім грамадзян Беларусі, якія сутыкнуліся з праблемай выплат пенсій у Польшчы, накіроўваць апісанне сітуацый у чат-бот Народнага антыкрызіснага ўпраўлення. Сумесна з адвакатам Ганнай Маціеўскай, мы прааналізуем іх і накіруем у Міністэрства сям'і, працы і сацыяльнай палітыкі для наступнага індывідуальнага разгляду. Грунтуючыся на матэрыялах, якія вы падасце ў чат-бот Народнага антыкрызіснага ўпраўлення, а таксама на інфармацыі, якую беларусы накіроўваюць у інфармацыйна-кансультацыйную службу «Адно акно» прадстаўніцтва Аб'яднанага Пераходнага Кабінета па сацыяльнай палітыцы, мы падрыхтуем дадатковую сустрэчу ў Дэпартаменце, які займаецца сацыяльнымі выплатамі. Па выніках сустрэчы мы таксама праінфармуем праз нашы сацыяльныя сеткі і сайт Народнага антыкрызіснага ўпраўлення аб тым, якія магчымасці для беларусаў існуюць у бягучы момант у частцы атрымання сацыяльных выплат.

«Грамадзяне Беларусі, якія наведваюць Латвію на асабістых аўтамабілях з беларускай рэгістрацыяй, змогуць уязджаць і далей на тэрыторыю Латвіі», — адзначыла міністр замежных спраў Латвіі Байба Бражэ падчас сённяшняй сустрэчы з намеснікам кіраўніцы Аб'яднанага Пераходнага Кабінета Беларусі, кіраўніком Народнага антыкрызіснага ўпраўлення Паўлам Латушкам у адказ на адпаведны зварот прадстаўніка дэмакратычных сіл Беларусі. Павел Латушка праінфармаваў міністра замежных спраў Латвіі аб выніках выбараў у Каардынацыйную Раду і аб дзеяннях дэмакратычных сіл Беларусі, накіраваных на ўзмацненне трох інстытутаў дэмакратычных сіл: прэзідэнткі-элект, Аб'яднанага Пераходнага Кабінета і Каардынацыйнай Рады. У якасці накірунку стратэгічных дзеянняў у дачыненні да дыктатарскага рэжыму ў Беларусі Павел Латушка адзначыў важнасць дасягнення адказнасці як асабіста Лукашэнкі, так і яго прадстаўнікоў за незаконнае перамяшчэнне ўкраінскіх дзяцей і за злачынствы супраць чалавечнасці, якія здзяйсняюцца ў дачыненні да беларускага народа. Аб працы каманды НАУ ў рамках дадзеных напрамкаў была прадстаўлена разгорнутая інфармацыя. Байба Бражэ падкрэсліла важнасць прыцягнення «рэжыму Лукашэнкі да адказнасці за зверствы супраць беларускага народа і сумесную агрэсію супраць Украіны». Латвія таксама выступае за ўзмацненне санкцыйнага ціску ЕС у дачыненні да рэжыму Лукашэнкі, каб «абмежаваць магчымасць абыходу санкцый у дачыненні да Расіі», абмежаваўшы транзіт тавараў, якія ідуць праз тэрыторыю Беларусі ў Расійскую Федэрацыю, калі Беларусь выкарыстоўваецца для абыходу еўрапейскіх санкцый, накладзеных на Расію за агрэсію супраць Украіны. Міністр замежных спраў Латвіі адзначыла гатоўнасць разгледзець прапановы НАУ аб увядзенні латвійскіх нацыянальных персанальных і эканамічных санкцый. У ходзе абмеркавання пытання ўзмацнення санкцыйнага ціску на рэжым Лукашэнкі кіраўнік знешнепалітычнага ведамства Латвіі праінфармавала аб тым, што сёння ўзгоднены санкцыйны пакет у дачыненні да Расіі, што адкрывае магчымасці для далейшага ўзгаднення санкцыйнага пакета ў дачыненні да рэжыму Лукашэнкі. Гэты пакет павінен быць накіраваны на гарманізацыю санкцый у дачыненні да Расіі і рэжыму Лукашэнкі. Былі абмеркаваныя існуючыя супярэчнасці для ўзгаднення дадзенага пакета і магчымае садзейнічанне з боку дэмакратычных сіл Беларусі для яго прыняцця. Асобна ў сувязі са зваротам грамадзян Беларусі, якія адзначаюць наведванне еўрапейскіх краін прадстаўнікамі беларускай прапаганды, а таксама асобамі, якія з'яўляюцца патэнцыйнай пагрозай нацыянальнай бяспецы, дасягнута дамоўленасць аб тым, што каманда НАУ падрыхтуе прапановы па ўвядзенні персанальных санкцый у дачыненні да дадзеных прадстаўнікоў і перадасць іх латвійскаму боку. Асобна была закранутая тэма, звязаная з легалізацыяй грамадзян Беларусі, якія знаходзяцца ў Латвіі. Міністр замежных спраў праінфармавала, што ў беларусаў будзе магчымасць падачы на статус бежанца або дадатковай абароны з наступным атрыманнем міжнароднага праязнога дакумента. Адначасова кіраўнік знешнепалітычнага ведамства Латвіі падкрэсліла, што магчымыя абмежаванні ў дачыненні да беларускіх транспартных сродкаў не будуць распаўсюджвацца на асабістыя аўтамабілі грамадзян Беларусі, якія маюць беларускую рэгістрацыю.

Павел Паўлавіч Латушка: намеснік кіраўніцы Аб'яднанага Пераходнага Кабінета Беларусі, кіраўнік Народнага антыкрызіснага ўпраўлення, пасол Тэлефонны званок. Здымаю так званую «вяртушку» — урадавую сувязь. Тэлефануе Урал Латыпаў — віцэ-прэм’ер, міністр замежных спраў Рэспублікі Беларусь, тэлефануе мне — тады, у 2000 годзе, начальніку ўпраўлення інфармацыі, прэс-сакратару МЗС. І кажа: «Трэба дапамагчы Васілю Быкаву ў атрыманні пашпарта, каб яго прынялі ў пасольстве. Як вы лічыце, ці варта гэта рабіць?» Я адказаў: «Безумоўна, гэта глыба, гэта той чалавек, які варты пашаны — і нават нашмат больш». — «Добра, патэлефануйце Уладзіміру Скварцову — нашаму паслу ў Германіі, вырашыце гэтае пытанне». Васіля Быкава запрасілі ў пасольства Беларусі ў Германіі — менавіта так пачалося маё завочнае знаёмства са славутым беларускім пісьменнікам. Яно, фактычна, заўсёды было завочным, за выключэннем першай сустрэчы з Васілём Быкавым у Мінску. Маладым юнаком я ішоў па вуліцы Максіма Танка ў Мінску. Памятаеце, чырвоны дом, дзе жыў Васіль Быкаў — яго кватэра і да гэтай пары знаходзіцца на Максіма Танка, 10. Насустрач ішоў народны пісьменнік Беларусі Васіль Быкаў. Памятаю гэтыя хвіліны майго перажывання, памятаю яго вочы, у якія я глядзеў, калі мы зблізіліся. Я, малады юнак, студэнт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта… І насустрач ідзе славуты пісьменнік Васіль Быкаў. Свяціла сонейка, Быкаў паглядзеў на мяне і прывітаўся. І нават, здаецца, усміхнуўся. І ведаеце, у гэтым і складалася інтэлігентнасць чалавека, які не ведае цябе, але тым не менш ветліва вітаецца з незнаёмым юнаком. Праз шмат гадоў пасля гэтай сустрэчы я стаў міністрам культуры Беларусі. Памятаю той вечар, калі адбылося прызначэнне на пасаду. Мы сустрэліся з сябрам — наўмысна не буду называць яго імя — і пайшлі ў кавярню, таксама на вуліцы Максіма Танка. Шмат што звязана з гэтай вуліцай: і кватэра маёй дачкі, якую зараз забраў рэжым, былая кватэра маіх бацькоў, дзе я пражываў з 1986 года. Мы селі ў кавярні і я запытаўся ў сябра: «Што першае варта зрабіць мне як новаму міністру культуры?» Мой сябар тады адказаў: «Ушанаваць памяць Быкава і звольніць Замяталіна». Замяталіна я сапраўды неўзабаве звольніў — і гэта асобная гісторыя, а першым лістом, які я накіраваў у адміністрацыю Лукашэнкі, менавіта быў ліст у справе ўшанавання памяці Быкава. Тады я атрымаў адмоўны адказ, але ўсё ж гэтая справа мяне ніяк не магла пакінуць абыякавым. У 2009 годзе да мяне звярнулася дырэктарка Дзяржаўнага літаратурнага музея Беларусі і спытала, ці зможа Міністэрства культуры падтрымаць выставу, прымеркаваную да 85-годдзя народнага пісьменніка Беларусі Васіля Быкава. Памятаю, гэта каштавала, здаецца, 65 мільёнаў недэнамінаваных рублёў. Але асноўнае рашэнне было не фінансавым, а ўсё ж палітычным. Быкаў быў асабістым ворагам Лукашэнкі. Арганізацыя пад патранажам Міністэрства культуры і з бюджэту Міністэрства выставы — гэта магло быць успрынята як выклік. Выстава ў Дзяржаўным літаратурным музеі Беларусі адбылася. Я таксама выступіў на яе адкрыцці, а адміністрацыя Лукашэнкі ў асобе сумнавядомай Ірыны Дрыгі ўважліва сачыла за мерапрыемствам, каб там не прагучала нічога дрэннага супраць Лукашэнкі. Яны баяліся Быкава і жывога, яны баяліся Быкава і адышоўшага ў іншы свет. Ён баіцца яго і да гэтай пары. Быкаў для яго — пагроза, нават нягледзячы на тое, што яго ўжо не сустрэнеш на вуліцы Танка ў Мінску. І ў гэтым моц, сіла гэтага чалавека. Выбітны беларускі пісьменнік пакінуў такі след, што да гэтай пары Лукашэнка яго баіцца. Пасля гэтай выставы на маім стале ў кабінеце міністра культуры застаўся напамін пра Быкава: запрашэнне на гэтую выставу ў Дзяржаўным літаратурным музеі Беларусі са здымкам славутага беларуса. Ён заўсёды, больш за тры гады, як я працаваў міністрам культуры, знаходзіўся на маім рабочым стале ў кабінеце міністра культуры. Хтосьці ставіў Лукашэнку, хтосьці сваіх блізкіх… У мяне таксама быў здымак дачкі, але ён быў размешчаны не на паказ, па правы бок — так, каб ніхто не бачыў (не лічу патрэбным паказваць здымак дачкі ўсім, гэта, хутчэй, асабістае). Але здымак Быкава стаяў наперадзе, з левага боку, перада мной, каб усе, хто заходзіў у кабінет міністра культуры, бачылі, што на стале міністра культуры Рэспублікі Беларусь — здымак славутага пісьменніка Васіля Быкава. Гэта быў мой сігнал, палітычны мэсэдж, калі хочаце, як і пазней — карціна з выявай змагара за нашу незалежнасць Кастуся Каліноўскага на сцяне міністэрскага кабінета. Мой наступнік на пасадзе міністра зняў гэты твор — твор, прысвечаны Кастусю Каліноўскаму — цягам некалькіх дзён пасля таго, як увайшоў у гэты кабінет. Памятаю, як на адкрыцці Дня Беларусі на Славянскім базары ў Віцебску я выступаў на беларускай мове. Гэта было 6-7 тысяч гледачоў, прамая трансляцыя. Тады я ўзгадаў культурнае багацце Ушаччыны — зямлі, на якой нарадзіліся многія беларускія паэты і пісьменнікі. І, вядома, я ўзгадаў і Быкава. Ён застанецца і ў памяці, і ў гісторыі як асоба. І тады, і сёння прамаўляць прозвішча народнага пісьменніка Беларусі публічна рызыкоўна. Уяўляеце, народны пісьменнік Беларусі, славуты беларус, славуты беларускі аўтар, ветэран вайны... Але ўзгадваць Быкава ці Гілевіча рызыкоўна — гэта дзіўна, гэта дзікунства, але так пануе дыктатарская сістэма, яна запалохвае людзей, прымушае адмаўляцца ад часткі культуры, якая не ўпісваецца ў іх светапогляд. 22 чэрвеня 2003 года Васіль Быкаў адышоў у іншы свет. У той момант я працаваў амбасадарам Беларусі ў Польшчы. Як я мог выказаць жалобу, якая была ўнутры? Я сказаў вадзіцелю не ўсталёўваць сцяг на аўтамабілі пасла тры дні: каб калі я выязджаў на прыём, на аўтамабілі не было сцяга. Так выказаў сваю жалобу, бо разумеў, што пайшоў з жыцця чалавек, які з'яўляецца выключнай постаццю, асобай для Беларусі, і роля якога яшчэ неаднойчы будзе аналізавацца. А разуменне яго ролі для большасці беларусаў прыйдзе, на жаль, пазней. Быкава пахавалі на Усходніх могілках у Мінску. Вялікая працэсія з бел-чырвона-белымі сцягамі, труна славутага беларуса таксама была пакрытая нашым нацыянальным бел-чырвона-белым сцягам. Напрыканцы працы міністрам культуры я вярнуўся да тэмы адкрыцця музея Васіля Быкава — яна ніколі не пакідала мяне. І тады ў мяне адбылася размова з Аляксандрам Лукашэнкам у яго кабінеце, і я распавёў яму аб сустрэчах з Ірынай Міхайлаўнай Быкавай, удавой Васіля Быкава. Я расказваў пра тое, што адбываецца са спадчынай народнага пісьменніка Беларусі. І, ведаеце, мне падаецца, што Лукашэнка купіў тэзіс, калі я расказаў яму, што з Расіі прыязджаюць людзі, якія гатовыя прапанаваць любую цану за тое, каб купіць усё, што было, што засталося ў кватэры народнага пісьменніка Беларусі, што прыходзілі асобы, якія проста выносілі з гэтай кватэры рэчы — я сказаў яму, што так мы зможам страціць спадчыну. Лукашэнка, вядома, «уласнік». Ён хоча трымаць усё ў сябе — і гэта спрацавала. І ў нас была гадзінная размова — гадзіна размовы пра Быкава. Лукашэнка ўзгадваў, пра гэты бел-чырвона-белы сцяг, пра труну і пра пахаванне. Я не думаю, што час ці патрэба ўвогуле казаць пра тое, што сказаў Лукашэнка пра Быкава — ён недастойны казаць пра яго і недастойны даваць ацэнкі. Але падчас гэтай размовы я звярнуўся з некалькімі просьбамі: першае, нам трэба ўсю спадчыну зафіксаваць; другое: нам трэба перадаць гэтую спадчыну на захаванне ў Дзяржаўны літаратурны музей; трэцяе: нам трэба стварыць музей Васіля Быкава. Пад канец размовы Лукашэнка сказаў мне: добра, напішыце мне яшчэ раз. Я напісаў яму дакладную з трыма прапановамі. На трэцюю ён напісаў: вернемся пазней. Я адразу даў даручэнне генеральнаму дырэктару Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі — не, не Гігіну — Раману Сцяпанавічу Матульскаму набыць камп’ютары, ноўтубукі і накіраваць супрацоўнікаў Нацыянальный бібліятэкі і па ўзгадненні з удавой Быкава зафіксаваць усё тое, што з’яўляецца спадчынай беларускага народа, а там былі рукапісы, там ёсць рукапісы, там кнігі з аўтарскімі подпісамі, там выключнае літаратурнае багацце. І яны працавалі і ўсё зафіксавалі. Гэта ўжо з’яўляецца здабыткам, які належыць беларускаму народу. Пазней я вярнуўся да справы музея і ў канцы канцоў Лукашэнка пагадзіўся. Я паехаў на дачу Быкава — памятаю гэтую паездку. Мы дамовіліся на сустрэчу з Ірынай Міхайлаўнай, прыехалі ў Ждановічы. Я пад’ехаў і гляджу: з левага боку такі гмах! Зялёная чарапіца, сапраўды буйны, вялікі, пампезны будынак — падумалася нават, што забагата. Але ж з іншага боку — гэта народны пісьменнік, герой сацыялістычнай працы, лаўрэат прэмій СССР. Магчыма, гэта той дом? Тым больш, што выданні Быкава выходзілі мільённымі накладамі. А мне кажуць: не, Пал Палыч, паглядзіце ўправа. І з правага боку — домік, дача за дротам. Ведаеце, такі дрот, якім абцягаюць садовыя ўчасткі і дачы, каб плот быў. І будыначак, невялікі — з селікатнай цэглы. І гэта была дача Васіля Быкава — сціплага чалавека ў жыцці. Мы ўвайшлі ў гэтую дачу, ішлі па пакоях і Ірына Міхайлаўна мне паказвала ўсё тое, што знаходзілася там, што з’яўлялася спадчынай Быкава. Дарэчы, там быў і аўтамабіль. Памятаеце гэтую «Волгу»? Гэта асобная гісторыя, але не пра гэта. Падчас наведвання яна мне дала патрымаць у руках кнігу, якую падарыў Васілю Быкаву Уладзімір Караткевіч — яшчэ адна выбітная, славутая постаць нашай культуры. З уласнаручным допісам для Васіля Быкава. І ў гэты момант я падумаў: я дакрануўся да кнігі, якую трымалі ў руках Караткевіч і Быкаў. У гэты момант ты разумееш, што, па-першае, як добра быць міністрам культуры, бо не кожнаму можа быць такое шчасце, але ж калі сур’ёзна — такі гонар трымаць такую кнігу. Адчуванне ўнутранае: гэта ж якія людзі, якія людзі дакрануліся да яе. Ірына Міхайлаўна мне сказала: «Ну добра, мы створым гэты музей. Яна перадала дачу менавіта для Дзяржаўнага літаратурнага музея Беларусі як філіяла, і гэтая дача была пераўтворана ў гэты філіял музей Васіля Быкава». І яна мне сказала: «Вы ведаеце, адну рэч вы, напэўна, не зможаце экспанаваць у будучым музеі». Я запытаўся ў яе: «А якую?» Яна паглядзела на мяне і сказала: «Бел-чырвона-белы сцяг, якім была пакрыта труна Васіля». Я памаўчаў і адказаў ёй: «Так, вы маеце рацыю, што сёння сцяг наўрад ці зможа з’явіцца ў экспазіцыі музея, але, як кажуць, рукапісы не гараць — так і экспанаты не гараць. Перадавайце гэты сцяг, напэўна, прыйдзе час, калі ён знойдзе сваё месца ў экспазіцыі музея». Вось такая цяжкая размова адбылася ў мяне тады. Дарэчы, тады ўмовай адкрыцця музея ад адміністрацыі Лукашэнкі было не выдаткоўваць бюджэтных сродкаў на музей. Я трошкі схітраваў — магу прызнацца. І дзяржаўныя сродкі былі выдаткаваны. Так, цяжка было знайсці спонсараў, хаця былі і такія, якія гатовы былі падтрымаць — але гэта заўсёды была рызыка таксама і для шчырых людзей, якія гатовыя падтрымліваць культуру. Музей паўстаў. Ён, на жаль, не функцыянуе круглы год. І зразумела, што для Васіля Быкава павінен быць створаны зусім іншы музей, але гэтыя абяцанні перад сваім сябрам, перад самім сабой, у першы вечар пасля прызначэння міністрам культуры я таксама выканаў. Апошні ўспамін пра спадчыну Быкава ўзгадваецца, калі я ўжо працаваў генеральным дырэктарам Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы. Мы садзілі валошкі на дачы Быкава ў дзень яго нараджэння. Купалаўцы і дзеячы культуры разам садзілі валошкі і пілі гарбату. І ведаеце, як бы там не было сёння цяжка, хтосьці, магчыма, дэматываваны, камусьці сёння асабліва складана, але я веру, што яшчэ неаднойчы мы збярэмся, тыя, за каго сёння баліць душа, тыя, хто сёння верыць у тое, што Беларусь жыве і будзе жыць, тыя, каму неабыякавы лёс нашай культуры, спадчыны, літаратуры, і для каго Быкаў з’яўляецца важнай постаццю беларускай культуры і гісторыі. Мы збярэмся і ў Ждановічах на дачы Быкава, і ўзгадаем, якія гэта былі цяжкія часы, але ўсё ж такі мы перамаглі. Пасадзім валошкі — любімыя кветкі Васіля Быкава. Адзін вусаты таварыш калісьці расказваў, як захапляўся вядомымі вершамі Быкава. Вядома, Быкаў пісаў прозу... Але, дарэчы, і маляваў карціны — але гэта асобная гісторыя. Я ўзгадаю ўрывак з верша яшчэ аднаго славутага беларуса — Багдановіча — акурат пра любімыя кветкі Быкава — валошкі. [...] Зіяе неба з-за акна, – І думкі мкнуцца мімаволі Туды, дзе расцвіла вясна; Дзе блішча збожжа ў яснай далі, Сінеюць міла васількі, Халодным срэбрам ззяюць хвалі Між гор ліючайся ракі; Цямнее край зубчаты бора... І тчэ, забыўшыся, рука, Заміж персідскага узора, Цвяток радзімы васілька. Загляне сонца і ў наша аконца. Жыве Беларусь!

Кааліцыя «Каманда Латушкi i Рух "За Свабоду"» 16 чэрвеня 2024 года прадставіла праект Дэкларацыі аб недапушчальнасці экстрадыцыі Андрэя Гнёта ў Беларусь. Дэкларацыю ўжо падтрымала большасць членаў КР. У Дэкларацыі Каардынацыйная Рада звяртаецца да Еўрапарламента, еўрадэпутатаў, да ўладаў і грамадскасці Рэспублікі Сербія, да партнёраў КР выкарыстаць усе інструменты дыпламатыі і міждзяржаўных адносін, каб прадухіліць экстрадыцыю Андрэя Гнёта ў Беларусь, дзе ён сутыкнецца з катаваннямі і бесчалавечным абыходжаннем, якія ставяць пад пагрозу яго жыццё і здароўе. Рада заклікала краіны Еўрасаюза і міжнародную супольнасць абараніць правы і бяспеку беларуса, якога пераследуюць па палітычных матывах. «Разам мы зможам даказаць, што жаданні Лукашэнкі і яго карная палітыка — не працуюць у еўрапейскіх, дэмакратычных краінах», — гаворыцца ў звароце. Дэкларацыя будзе накіравана ў адрас Еўрапейскага Парламента, дэпутатам Еўрапейскага Парламента, прадстаўніцтву Еўрапейскага Парламента ў Варшаве, а таксама іншым партнёрам Каардынацыйнай Рады з мэтай інфармавання і данясення пазіцыі Каардынацыйнай Рады па сітуацыі, якая склалася ў сувязі з незаконным пераследам Андрэя Гнёта рэжымам Аляксандра Лукашэнкі. Таксама аб прыняцці Дэкларацыі будзе праінфармаваны Аб’яднаны Пераходны Кабінет Беларусі для магчымага яе выкарыстання ў працы, накіраванай на вызваленне Андрэя Гнёта.

«Канада не ўспрымае Лукашэнку ў якасці гаранта незалежнасці Беларусі», — адзначыла амбасадар Канады ў Польшчы Катрын Годзін падчас сустрэчы з намеснікам кіраўніцы Аб'яднанага Пераходнага Кабінета Беларусі, кіраўніком Народнага антыкрызіснага ўпраўлення Паўлам Латушкам. Сустрэча, якая адбылася 14 чэрвеня ў Варшаве, была прысвечана шэрагу важных тэм: кампаніі і вынікі выбараў у Каардынацыйную Раду; праблеме гарманізацыі санкцый і неабходнасці іх пашырэння ў дачыненні да рэжыму Лукашэнкі; сітуацыі з палітычнымі зняволенымі ў Беларусі і канкрэтных падыходаў па іх вызваленні. Пасол Годзін выказала падтрымку беларускаму актывісту Андрэю Гнёту. Кампанія і вынікі выбараў у Каардынацыйную Раду — адна з тэм, закранутых ініцыятыўна паслом падчас сустрэчы. Спадарыня пасол адзначыла, што ў Канадзе ўрад фармуе парламент і члены Кабінета захоўваюць за сабой дэпутацкія мандаты. Канадскі бок лічыць важным ажыццявіць гарманізацыю санкцый у дачыненні да Расіі і рэжыму Лукашэнкі і садзейнічае медыяцыі з іншымі краінамі для гарманізацыі санкцый. У ходзе сустрэчы ад імя каманды НАУ амбасадару перададзеныя прапановы па ўвядзенні санкцый у дачыненні да прадпрыемстваў ВПК, прапагандысцкіх тэлеканалаў СТБ, АНТ, выдавецкага дома «Беларусь сёння», БЕЛТА, прапагандыстаў, суддзяў рэжыму, Кацярыны Круталевіч, журналісткі Беларусь 1, якая брала інтэрв'ю ў Дар'і Лосік, Андрэя Караля, рэктара БДУ, і інш. Павел Латушка адзначыў актыўную пазіцыю ўрада Канады па ўжыванні санкцыйнага ціску ў дачыненні да рэжыму Лукашэнкі. Катрын Годзін у сваю чаргу падкрэсліла, што матэрыялы, якія перадаюцца камандай НАУ, маюць сваю практычную рэалізацыю ў прымаемых санкцыйных рашэннях. У адказ на просьбу юрыстаў НАУ пасол абяцала аказаць садзейнічанне ва ўсталяванні ўзаемадзеяння з канадскімі юрыстамі, якія суправаджаюць справу ад імя Канады супраць Сірыі за парушэнне Канвенцыі супраць катаванняў. Дадзеная экспертыза неабходная для працягу працы НАУ па матэрыялах, якія пацвярджаюць злачынствы рэжыму Лукашэнкі, якія здзяйсняюцца ў дачыненні да беларускага народа. Амбасадар Канады абяцала аператыўна накіраваць абноўленую інфармацыю аб сітуацыі з Андрэем Гнётам у амбасаду Канады ў Сербіі. «Для нас важна, што Канада паслядоўна падтрымлівае беларускі народ у імкненні да свабоднай і дэмакратычнай Беларусі, што супрацоўніцтва Канады і беларускіх дэмакратычных інстытутаў носіць прадметны і выніковы характар», — адзначыў Павел Латушка падчас сустрэчы.

Павел Паўлавіч Латушка: намеснік кіраўніцы Аб'яднанага Пераходнага Кабінета Беларусі, кіраўнік Народнага антыкрызіснага ўпраўлення, пасол Віцэ-прэм'ер дыктатара Пётр Пархомчык на нядаўняй нарадзе ў Лукашэнкі прызнаўся, што санкцыі, якія робяць рэжым Лукашэнкі мацнейшымі, ударылі па вытворчасці драўняных пелет у Беларусі. Яшчэ да 2020 года ў Беларусі было створана каля 60 пелетных вытворчасцяў сумарнай магутнасцю каля мільёна тон у год. Прадпрыемствы ствараліся, як адзначыў Пархомчык, з улікам вялікага попыту на гэтую прадукцыю ў Еўропе. Аднак, па словах віцэ-прэм'ера, пастаўкі ў Еўропу былі прыпыненыя. Прычым Пархомчык, вядома ж, не тлумачыць, у сувязі з якой сітуацыяй пастаўкі былі прыпыненыя і хто ў гэтым вінаваты. Не кажа ён пра масавыя рэпрэсіі ў Беларусі, міграцыйны крызіс на межах з ЕС і саўдзел рэжыму Лукашэнкі ў расійскай агрэсіі супраць Украіны. Санкцыі таксама закранаюць сферу трансгранічных плацяжоў, якія ажыццяўляюцца банкамі. Пра гэта вядома ўжо не ад Пархомчыка, а з нядаўняй справаздачы Нацыянальнага банка Лукашэнкі. У прыватнасці, па ініцыятыве Нацбанка камерцыйныя банкі сталі кансультаваць карпаратыўных кліентаў па пытаннях праходжання міжнародных разлікаў. Для садзейнічання ўхіленню ад фінансавых санкцый Нацбанкам была нават створана спецыяльная рабочая група па каардынацыі правядзення знешнеэканамічных разлікаў. Таксама банкамі прымаліся меры «па праходжанні прыпыненых плацяжоў, у тым ліку з выкарыстаннем альтэрнатыўных сістэм перадачы фінансавай інфармацыі або клірынгавых механізмаў». У прыватнасці, для правядзення аперацый выкарыстоўвалася сістэма фінансавых паведамленняў банка Расіі — СПФС. Пра яе, як інструменце абыходу ўведзеных абмежаванняў, мы паведамлялі спецпрадстаўніку па санкцыях ЕС Дэвіду О'Салівану. У выніку ЕС, а таксама краіны Вялікай сямёркі гатовыя прыняць абмежаванні супраць СПФС у чарговых санкцыйных пакетах. Яшчэ далей пайшоў старшыня Дзяржаўнага мытнага камітэта Уладзімір Арлоўскі і здаў усе схемы Лукашэнкі па незаконным абыходзе ўжо ўведзеных санкцыйных мер. А Лукашэнка і ягоныя чыноўнікі рапартуюць нам, што яны абыдуцца без гандлю з Захадам і спакойна пераарыентуюцца на Усход. А тут, аказваецца, тавары з Захаду ўсё ж такі вельмі патрэбныя і рэжым Лукашэнкі гатовы ісці на любыя хітрыкі, каб іх займець. Як заявіў Арлоўскі 10 красавіка на пасяджэнні Савета Рэспублікі, на подпіс Лукашэнкі лёг дакумент, які прадугледжвае блок антысанкцыйных мер. У прыватнасці, ён стварае ўмовы для магчымасці рэалізацыі са складоў часовага захоўвання беларускім прадпрыемствам тавараў, якія экспартуюцца з Еўрасаюза ў адрас трэціх краін транзітам праз Беларусь. Напрыклад, кажа Арлоўскі, абсталяванне дакументальна афармляецца транзітам з Еўропы ў Азію і на тэрыторыі Беларусі рэалізуецца беларускаму прадпрыемству. Дзеючым заканадаўствам такі продаж не прадугледжаны. Гэта значыць чыноўнік прызнаўся, што рэжым Лукашэнкі на дзяржаўным узроўні займаецца ўхіленнем ад санкцый і нават парушае сваё ж заканадаўства. Таксама Арлоўскі распавёў, што часта для абыходу санкцый абсталяванне ўвозіцца ў краіну па частках, з выкарыстаннем шматступенных лагістычных ланцужкоў. Але самае гучнае прызнанне, што санкцыі б'юць па рэжыме, зрабіў пастаянны прадстаўнік Лукашэнкі ў ААН Валянцін Рыбакоў. Ён назваў санкцыі на адрас рэжыму Лукашэнкі ні многа ні мала — актам тэрарызму! На фоне рыторыкі вертыкалі Лукашэнкі аб страшным уздзеянні санкцый на рэжым, некаторыя так званыя эксперты спрабуюць нас пераканаць, што гэтыя самыя санкцыі не працуюць, што пара б ужо ад іх зусім адмовіцца. І чым гучней чыноўнікі рэжыму скардзяцца на санкцыі, тым гучней гучаць заклікі спыніць санкцыйную палітыку. А мы ў сваю чаргу і далей сумесна з нашымі міжнароднымі партнёрамі працягнем працу па ўдасканаленні санкцыйнага ціску на злачынны рэжым Лукашэнкі.