Паклічце замежныя кампаніі спыніць фінансаваць вайну з Украінай і рэжым агрэсара Лукашэнкі Звяртаемся да беларусаў з просьбай падтрымаць нашу кампанію «Ні цэнта на вайну!» Нашая мэта — дамагчыся прыпынення дзейнасці замежнага бізнэсу ў Беларусі нароўні з Расеяй, каб пазбавіць рэжымы Пуціна і Лукашэнкі рэсурсаў для працягу вайны з Украінай і акупацыі Беларусі. 22 сакавіка мы апублікавалі адкрыты ліст да больш чым 90 кампаній з заклікам спыніць фінансавую падтрымку ваенных агрэсараў і часова прыпыніць працу не толькі ў Расіі, але і ў Беларусі. Менавіта гэты зварот мы і просім вас падтрымаць і распаўсюдзіць. Як дапамагчы? 1. Скапіруйце любы з тэкстаў нiжэй. Спыніце фінансаванне вайны супраць Украіны! Рэжым Лукашэнкі — гэта сапраўды такі ж агрэсар, як і Расея. Прыпыніце сваю дзейнасць у Беларусі, як вы ўжо зрабілі ў Расіі. https://www.youtube.com/watch?v=fcYhxRziFRw ПЛАЦIЦЬ ПАДАТКІ Ў БЕЛАРУСІ = ДАПАМОГА РАСЕЙСКАЙ АГРЭСІІ СУПРАЦЬ УКРАІНЫ! Марыянетачны ўрад Лукашэнкі — гэта агрэсар, які кантралюецца Крамлём. Перастаньце фінансаваць яго! https://www.youtube.com/watch?v=fcYhxRziFRw Падтрымайце барацьбу Украіны з агрэсіяй Пуціна і Лукашэнкі — прыпыніце свой бізнэс і ў Беларусі! Ні цэнта за вайну супраць Украіны! https://www.youtube.com/watch?v=fcYhxRziFRw Прыемна ведаць, што вы пакінулі расійскі рынак! Тым не менш, пакідаючы Расію, але застаючыся ў Беларусі, ваша кампанія пакідае агрэсарам шчыліну. Яны ўсё яшчэ могуць выкарыстоўваць вашыя падаткі на вайну. Лукашэнка таксама агрэсар, і ён знаходзіцца пад кантролем Пуціна! https://www.youtube.com/watch?v=fcYhxRziFRw Лукашэнка — саўдзельнік Пуціна ў вайне супраць Украіны. Вы сышлі з расейскага рынку, але працягваеце плаціць Лукашэнку ў Беларусі. Перастаньце мець справу з абодвума забойцамі! https://www.youtube.com/watch?v=fcYhxRziFRw Беларусь акупаваная Расеяй, марыянэткавая ўлада Лукашэнкі — гэта агрэсар, які кантралюецца Расеяй, беларускі рынак — гэта расейскі афшор. Няма сродкаў на Лукашэнку = няма сродкаў на Пуціна = няма сродкаў на вайну супраць Украіны! https://www.youtube.com/watch?v=fcYhxRziFRw 2. Размясціце яго ў каментарыях у брэндах са спісу: спасылка на спіс. Спынім фінансаванне вайны і акупацыі разам!

Павел Латушка пра палітыку рэжыму ў дачыненні да дзяцей і моладзі Лукашэнка і яго памагатыя ўзяліся за школьнікаў і студэнтаў, сістэмна і метадычна пазбаўляючы дзяцей шчаслівага дзяцінства і будучыні, а беларускую нацыю – ідэнтычнасці і перспектывы. З аднаго боку спрабуюць ператварыць беларускіх дзяцей у «патрыётаў лукашэнкі» і жывы шчыт для захавання ўлады дыктатара і членаў яго сям'і, а з іншага боку – прымусова навязваюць і патрабуюць пакланення ідэям «рускага свету». На нарадзе па падрыхтоўцы да новага навучальнага года прысутнічаюць, даюць справаздачы і атрымліваюць указанні кіраўнікі сілавых структур і ведамстваў – школьнікаў і студэнтаў ім трэба трымаць у строгай дысцыпліне і падпарадкаванні. Ідэалагічнай апрацоўкай і прамываннем мазгоў моладзі зоймецца Карпянкоў праз развіццё ваенна-патрыятычных клубаў, а таксама міністэрства абароны расіі (так, менавіта расіі), якое выступіла з прапановай аб стварэнні сумеснага з беларускім мінабароны каардынацыйнага савета для сістэмнай працы з моладдзю ў мэтах нібыта процідзеяння інфармацыйна-псіхалагічнай вайны з боку Захада. Пра гэта падчас выступу на II Міжнародным антыфашысцкім кангрэсе, што днямі праходзіць у Мінску, паведаміў намеснік міністра абароны рф – начальнік Галоўнага вайскова-палітычнага ўпраўлення вс рф Віктар Гарамыкін. У гэты каардынацыйны савет увойдуць «спецыялісты» па навуковых і гістарычных пытаннях, ваенныя эксперты, якія валодаюць ваеннымі ведамі і практычным досведам. І гэта для школьнікаў і студэнтаў, гэта для беларускіх дзяцей. Да чаго яны хочуць падрыхтаваць нашу моладзь? Адказ відавочны – да ўдзелу ў баявых і ваенных дзеяннях. Зрэшты, лукашысты і рускамірцы асабліва гэтага і не хаваюць. Чаму яны так пільна накіравалі свае брудныя рукі і намеры на беларускіх дзяцей – ды таму, што іх пакуль яшчэ шмат: студэнтаў ВНУ – 240 000 навучэнцаў ПТВ – 170 000 навучэнцаў – 1 000 000 у тым ліку першаклашак – 110 000 гэтыя лічбы далажылі дыктатару і ён іх агучыў. У яго запаленым на ўласную ўладу мазгу ўжо прадставілася велізарная армія. «Пагадзіцеся, лічба для Беларусі вялікая» – падсумаваў дыктатар. А што ж міністр так званай адукацыі прапанаваў для паляпшэння адукацыйнага працэсу? Андрэй Іванец сказаў: «Міністэрства адукацыі па даручэнні прэзідэнта правяло поўную рэвізію навучальных дапаможнікаў». І асобна адзначыў, што да новага навучальнага года мінадукацыі і генпракуратура падрыхтавалі тры выданні на тэму генацыду беларускага народа ў гады ВАВ. Лукашэнку не шкада і яму не баліць душа за нашых дзяцей. Таму прапаганда і муштра – галоўны метад адукацыі для беларускіх школьнікаў і студэнтаў. Аднак у дачыненні да ўласнага сына дыктатар ужывае зусім іншы метад адукацыі і дэманстратыўна распавядае, што ягоны сын вучыцца адначасова ў беларускім і пекінскім універсітэтах, ён вучыцца тут і там, атрымае два дыпломы, пройдзе практыку па біятэхналогіях у расійскім адукацыйным цэнтры «Сірыус». І Лукашэнка як бацька сапраўды не дапускае нават думкі, што ягонае дзіця будзе марнаваць час на патрыятычныя ўрокі, якія праслаўляюць ягонага бацьку, і наведванне вайсковых лагераў для абароны ягонага бацькі. Замест гэтага дыктатар прызначыў свайму сыну стыпендыю свайго імя. Ён выразна разумее, што кожны бацька павінен сам клапаціцца і перажываць пра сваё ўласнае дзіцё. Цяпер пытанне да нас. А мы разумеем, што толькі ад нас залежыць будучыня нашых дзяцей? Ці вырастуць яны адэптамі ідэалогіі гвалту і аднадумства, робатамі, якія галасуюць за аднаго вечнага кіраўніка, ці беларусамі, якія маюць свой пункт гледжання, якія жадаюць жыць у свабодным і адкрытым грамадстве, дзе чалавек – не вінцік і інструмент, не гарматнае мяса, а асоба, якая паважае сябе і іншых.

Гучны канфлікт паміж намесніцай старшыні абласной ячэйкі партыі Белая Русь Святланы Вараніцы з Рыгорам Азаронкам і Вольгай Бондаравай стаў першай такой яскравай публічнай праявай супрацьстаяння груп так званых элітаў рэжыму Лукашэнкі. Гэты тэлеграм-канфлікт працягваецца досыць даўно, але, мабыць, менавіта цяпер актыўнасць прарасійскіх актывістаў і прарасійскіх інфлюенсераў стала ствараць пагрозу для існуючай сістэмы, калі дадзеныя групы сталі выказваць меркаванне, якое выходзіць за рамкі метадычак з адміністрацыі Лукашэнкі. Адна з прычын з-за якой такое стала магчымым — гэта не толькі знішчэнне беларускай грамадзянскай супольнасці, але і з'яўленне на яго месцы прарасійскай сімуляцыі грамадзянскай супольнасці. Падчас свайго візіту ў чэрвені 2021 года ў Мінск сакратар Рады бяспекі Расіі Мікалай Патрушаў заявіў, што «трэба надаваць увагу ... дзейнасці няўрадавых і некамерцыйных арганізацый.... Калі казаць пра Беларусь, то іх канчатковая мэта — памяняць лад і ўладу ў вашай краіне. Уласна кажучы, мы гэта назіраем апошнім часам, а вы, хто жыве ў Беларусі, лепш за ўсіх гэта бачыце». Услед за Патрушавым Аляксандр Лукашэнка ў ліпені 2021 года, кажучы пра няўрадавыя арганізацыі, прызнаўся, што «ідзе зачыстка». А ўжо ў снежні абвінаваціў структуры грамадзянскай супольнасці ў замежным фінансаванні, спробе арганізацыі перавароту і мяцежу, заявіў аб іх ліквідацыі. У тым ліку праз інстытуты грамадзянскай супольнасці, са слоў Лукашэнкі, «калектыўны Захад не пакідае спробаў знізіць узровень інтэграцыйнага ўзаемадзеяння ў Еўразіі». Паводле звестак праваабаронцаў, з 2020 года было закрыта больш за 1200 грамадскіх арганізацый. У той жа самы час нелегітымныя ўлады ў процівагу рэальным НДА ствараюць так званыя ДАНДА — недзяржаўныя арганізацыі, фактычна створаныя дзяржавай. Прыкладам могуць быць «Круглы стол дэмакратычных сіл» Юрыя Васкрасенскага або «Сістэмная праваабарона» Дзмітрыя Белякова. Апошні таксама стварыў Міжнародны дабрачынны фонд імя Эміля Чачко, названы так у гонар польскага перабежчыка, які выступаў у дзяржаўных СМІ з галаслоўнымі заявамі аб злачынствах польскіх вайскоўцаў і памежнікаў падчас міграцыйнага крызісу 2021 года. Многія з так званых ДАНДА аб'ядналіся ў «патрыятычныя сілы» (9 жніўня 2022 года прайшоў іх першы форум, а праз год адбылося пасяджэнне Штаба патрыятычных сіл Рэспублікі Беларусь). Дадзеныя так званыя «патрыятычныя» арганізацыі маюць выразную прарасійскую накіраванасць, пра што сведчыць прынятая імі 9 жніўня 2023 года дэкларацыя. «Беларусь захоўвае вернасць сваім абавязацельствам у Саюзнай дзяржаве, заснаваным на разуменні агульнасці шляху ўсходнеславянскіх народаў, нягледзячы на ўсе нягоды і выпрабаванні» — гаворыцца ў дэкларацыі. Таксама для найбольш буйных ДАНДА («Белая Русь», БРСМ, Беларускі саюз жанчын, аб'яднанне ветэранаў) прадугледжаны асаблівыя формы ўзаемадзеяння з дзяржавай. На фоне ліквідацыі незалежных НДА, акрамя дзейнасці як бы дзяржаўных структур так званай «саюзнай дзяржавы», на тэрыторыі Беларусі актывізаваліся буйныя расійскія грамадскія аб'яднанні і фонды, якія фінансуюцца з Крамля, у тым ліку Рассупрацоўніцтва, Фонд Гарчакова, Фонд «Рускі свет» і Фонд падтрымкі суайчыннікаў. Таму давайце разгледзім аб якіх інфлюенсерах і актывістах ідзе гаворка, звязаных з прарасійскімі арганізацыямі наўпрост ці ўскосна. У пул медыйных персон рэжымнага тэлевізара з відавочна прарасійскімі поглядамі ўваходзяць ужо ўсім вядомы Рыгор Азаронак, а таксама Яўген Пуставы, Ксенія Лебедзева, Аляксандр Шпакоўскі, Яўген Лазуткін. На больш нізкім узроўні праз тэлеграм-каналы імперскія наратывы прасоўваюць шэраг прарасійскіх актывістаў, сярод якіх Вольга Бондарава, Эльвіра Мірсалімава, Святлана Жыгімонт, а таксама Аляксей Талай. Погляды вядома ж могуць быць ва ўсіх свае, але справа не толькі ў поглядах, можна, напрыклад, прасачыць сувязь як з рознымі расійскімі медыя-праектамі, так і з арганізацыямі, якія прасоўваюць паглыбленую інтэграцыю з Расіяй. Так, напрыклад Рыгор Азаронак вядзе перадачу на канале расійскага прапагандыста Уладзіміра Салаўёва, Ксенія Лебедзева дае каментары шавіністычнаму сайту «Царьград. тв», Шпакоўскі і Лазуткін удзельнічалі ў дзейнасці фінансуемага Адміністрацыяй Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі праекта «Сонар-2050». Аляксандр Шпакоўскі і ўвогуле атрымаў высокую пасаду ў пасольстве Беларусі ў Расіі, што не магло адбыцца без узгаднення з расійскім бокам. Вольга Бондарава з'яўляецца часткай руху «Інфаспецназ», створанага супрацоўнікам псеўдаправаахоўнай арганізацыі «Сістэмная праваабарона» Дзмітрыем Беляковым, які вядомы як ініцыятар стварэння прарасійскай партыі «Адзіная айчына». Таксама існуе шэраг ананімных тэлеграм-каналаў, рэпост з якіх робяць у свае каналы Вольга Бондарава і Святлана Жыгімонт. І вось на наратывах аднаго з іх прапаную спыніцца падрабязней. Адной з мэт крытыкі стаў гурт «Дразды», які ў гэтым тэлеграм-канале называюць «дзятламі». Іх вінавацяць у тым, што яны – прыхільнікі дэмакратычных сілаў, і называюць іх бчбшнікамі і змагарамі. На гэты канфлікт можна было б не звяртаць увагі, калі б не адно але. Праз крытыку «Драздоў» можна прасачыць крытыку дзейнасці адміністрацыі Лукашэнкі за тое, што ўзгадняюць удзел гэтай групы ў мерапрыемствах на высокім узроўні, а таксама пакуль мяккая крытыка кіраўніка адміністрацыі – Ігара Сяргеенкі. Але вось цяпер з'явіліся пасты, у якіх аўтары спрабуюць стварыць уражанне датычнасці да дзейнасці схаваных ячэек людзей з прозвішчам Лукашэнка, так, напрыклад, на фота з фестывалю «Вытокі», дзе ў цэнтры стаіць сын дыктатара Лукашэнкі Віктар адзначаны людзі, якіх яны называюць схаванымі змагарамі. Паралельна з гэтым Вольга Бондарава абвінавачвае міністра адукацыі Андрэя Іванца ў распаўсюдзе нацызму толькі за тое, што ён паведаміў пра тое, што ў Беларусі 40 адсоткаў беларускамоўных школ і што трэба — цытата — «больш надаваць увагі вывучэнню нашай мовы». У гэтым яна ўбачыла дыскрымінацыю рускай мовы і прыкметы нацызму. Дарэчы гурт «Дразды» трапіў у няласку таксама пасля таго, як стаў больш актыўна спяваць песні на беларускай мове і стаў вельмі папулярным сярод ябацек у ціктоку. Дарэчы менавіта гэтая група прарасійскіх актывістаў асабліва заўзята ўсхваляе беларускі ГУБАЗіК і АМАП, а таксама фанатычна любіць ПВК «Вагнер». І як бы не спрабавалі прапагандысты заявіць, што расколу ў іх шэрагах няма і быць не можа — не заўважаць яго немагчыма. Паколькі абазначылася другая група сярод лукашыстаў, якая крытыкуе дадзеных прарасійскіх актывістаў. Відавочна, імі не кіруе нейкая шчырая любоў да Беларусі. Яны бачаць у гэтым пагрозу ўсталяванай лукашэнкаўскай сістэме. Дык хто ж гэтыя людзі? Ігар Тур, які на адной з сустрэч з Лукашэнкам спрабаваў праводзіць больш прымірэнчую рыторыку ў дачыненні да пратэстнай супольнасці; Марат Маркаў, які досыць рэзка называе прарасійскіх актывістаў «вомбатамі»; а таксама Ілля Бягун, які хутчэй за ўсё звязаны з КДБ Беларусі. А вось сярод актывістаў можна адзначыць Святлану Вараніцу, якая дэманстратыўна размяшчае ў сваім канале кліпы гурта «Дразды», а таксама павялічыла колькасць беларускамоўнага кантэнту ў сваім канале, што не можа не выклікаць раздражнення ў прарасійскіх актывістаў, якія ўжо назвалі Вараніцу схаванай бчбшніцай. У 2020 годзе, калі беларускі народ зрабіў свой выбар на карысць дэмакратыі — такія актывісты як Вараніца, такія журналісты як Тур думалі, што яны змогуць зарабіць ачкі сваёй лаяльнасцю дыктатару, заплюшчыўшы вочы на хлусню і гвалт, а з часам усё вернецца ў камфортны 2019 год і тады яны апынуцца на кані. Але розныя прарасійскія актывісты так не думалі, яны крычалі тыя ж лозунгі, што і Тур з Вараніцай, але рабілі гэта для таго, каб больш ніколі не вярнуць Беларусь у 2019 год. Іх мэта – зрабіць Беларусь часткай Расіі, і робяць яны гэта хітра, прадумана і цынічна — напяваючы ўладалюбіваму Лукашэнку, што толькі яны ягоныя сапраўдныя прыхільнікі. Але і тыя і іншыя не разумеюць таго, што беларусы – гэта нацыя, якая сама зможа зрабіць выбар і вызначыць сваю будучыню. І беларусы заўсёды змогуць дамовіцца адзін з адным. Але ёсць той, хто перашкаджае нам гэта зрабіць – дыктатар Лукашэнка, і ёсць сур'ёзная пагроза ўсім нам — рускі свет, які адмаўляе існаванне нашай Беларусі.

Павел Латушка прыняў удзел у панэльнай дыскусіі «Змярканне еўрапейскіх аўтарытарызмаў ці гістарычная паўза?» на эканамічным форуме ў Карпачы (Польшча) Асноўныя тэзісы выступу: Калісьці эсэ Мілана Кундэры «Трагедыя Цэнтральнай Еўропы» адыграла ключавую ролю ў барацьбе многіх еўрапейскіх народаў за сваю свабоду і незалежнасць. Менавіта еўрапейскіх народаў, якія заходнееўрапейскімі нацыямі лічыліся не зусім еўрапейскімі. Але чытаючы ў 2022 годзе першыя радкі эсэ — успамінаеш пра банальныя, але не раз пацверджаныя тэзісы аб цыклічнасці гісторыі. «У лістападзе 1956 дырэктар Венгерскага Агенцтва Навін незадоўга да таго, як артылерыйскі агонь зраўняў з зямлёй яго офіс адправіў усяму свету адчайнае пасланне — тэлекс, які абвясціў пачатак рускага ўварвання ў Будапешт. Тэкст заканчваўся словамі: «Мы памрэм за Венгрыю і за Еўропу». Ці разумелі ў Берліне, Парыжы ці Рыме, пра што казаў гэты чалавек тады, у 1956 годзе? Магу выказаць здагадку, што сапраўды гэтак жа, як і сёння ў сталіцах заходнееўрапейскіх дзяржаў успрымаюць словы ўкраінцаў: «Тут мы ваюем за Еўропу». Колькі спатрэбілася дзесяцігоддзяў для таго, каб у Заходняй Еўропе ўсвядомілі, што венгры, чэхі, палякі, літоўцы, латышы і іншыя нацыі Цэнтральнай Еўропы і Балтыі маюць права на свае нацыянальныя дэмакратычныя дзяржавы? У 1991 годзе пасля распаду Савецкага саюза з'явіўся шэраг нацыянальных дзяржаў, якія атрымалі незалежнасць у выніку ўнутраных працэсаў у савецкай імперыі. Па нейкай прычыне і Украіна, і Беларусь, і маю права выказаць здагадку, што Малдова і Грузія засталіся ў разуменні заходняга палітыкума ў сферы інтарэсаў Расіі. Бо калісьці Венгрыя, Польшча і іншыя краіны Цэнтральнай Еўропы таксама былі ў сферы інтарэсаў Савецкага саюза. У 1990-х ужо наўрад ці хтосьці мог аспрэчыць права на існаванне гэтых нацый і іх нацыянальных дзяржаў. Але па змаўчанні ўкраінцаў і беларусаў запісалі ў народы, якія знаходзяцца пад большым уплывам Масквы і Крамля, чым палякі і чэхі. Таму і стаўленне да фармаванай аўтарытарнай сістэмы было такое ж памяркоўнае. Але калі ў цэнтры Еўропы існуе дыктатура, складана сабе ўявіць, што ў самой Еўропе не будзе спакусы ў некаторых палітыкаў стаць больш аўтарытарнымі. Па сутнасці Беларусь гэта такая ж дзвер паміж заходняй дэмакратычнай і ўсходняй аўтарытарнай цывілізацыямі. Толькі абуджэнне беларускага грамадства ў 2020 годзе ў пэўнай ступені зрушыла сітуацыю з месца і замест супрацоўніцтва з рэжымам і зачынення вачэй на дыктатуру мы пачулі з боку Захаду глыбокую заклапочанасць гвалтам і рэпрэсіямі. «Глыбокая заклапочанасць». Дарэчы, гэты тэзіс выклікае ў многіх беларусаў не раздражненне, а хутчэй проста сатырычны смех. Сённяшнія падзеі – гэта вынік таго, што некаторым нацыям чамусьці не дазваляюць скарыстацца іх правам на самавызначэнне паўнавартасна. Таму што нават сёння сталіцы Заходняй Еўропы да гэтага часу думаюць імперскімі катэгорыямі або як мінімум катэгорыямі Realpolitik. Бо свабодная, незалежная, еўрапейская і дэмакратычная Беларусь — гэта гарантыя таго, што Расія больш не зможа ажыццявіць агрэсію не толькі супраць Украіны, але і ў дачыненні да ЕС, дзе першым фарпостам ужо з'яўляюцца Польшча, Літва і Латвія. Украіна можа прыкрыць, а Беларусь можа канчаткова закрыць браму для імперскіх амбіцый Расіі, але для гэтага яна павінна быць вызвалена ад дыктатара і расійскіх войскаў. Тады і ў самой Еўропе будзе менш магчымасцей для аўтарытарнай рэканкісты, бо аўтарытарызм вельмі прывабны для многіх палітыкаў. Але калі ў дачыненні да Беларусі з'явіцца выразная і ясная стратэгія — аўтарытарызму ў Еўропе будзе вельмі складана, але, на жаль, я павінен канстатаваць, што стратэгія па Беларусі сёння ёсць толькі ў Расіі. Гэтая стратэгія – інкарпараваць Беларусь, уключыць Беларусь у склад Расіі. Пры гэтым мы не чуем з боку Заходняй Еўропы ўжо нават слоў аб глыбокай заклапочанасці. Хутчэй маўчанне. А менавіта ўчора ўжо павінна была з'явіцца не толькі стратэгія, а проактивная стратэгія ў дачыненні да Беларусі. Сёння мы назіраем як на вачах усёй Еўропы з яе маўклівай згоды знікае краіна пад назвай Беларусь.

Сёння, 19 верасня 2023 года, у швейцарскім горадзе Санкт-Гален пачаўся крымінальны працэс у мясцовым судзе ў дачыненні да Юрыя Гараўскага, былога ўдзельніка беларускага спецпадраздзялення САХР. На судзе прысутнічае юрыдычная каманда Народнага антыкрызіснага ўпраўлення і намеснік кіраўніка НАУ Арцём Брухан. Ю. Гараўскі ўваходзіў у адмысловую групу, празваную ў народзе «эскадрон смерці», якая займалася ліквідацыяй палітычных апанентаў Лукашэнкі. Удзельніку дадзенай «групы смерці» будуць прад'яўляцца абвінавачванні ў здзяйсненні злачынстваў «гвалтоўных знікненняў». У прыватнасці, Ю. Гараўскі абвінавачваецца ў гвалтоўным выкраданні з мая па верасень 1999 года былога Міністра ўнутраных спраў Юрыя Захаранкі, былога віцэ-прэм'ера Віктара Ганчара і бізнэсмэна Анатоля Красоўскага. Гэта першы выпадак, калі грамадзянін Беларусі паўстае перад судом па ўніверсальнай юрысдыкцыі за злачынствы, звязаныя з гвалтоўным знікненнем. Гэта таксама першае прымяненне ў самой Швейцарыі спецыяльнага становішча, які ўстанаўлівае крымінальную адказнасць за гэтае злачынства. Гэта стала магчымым дзякуючы выразнай пазіцыі Швейцарыі аб адпаведнасці сваім міжнародным абавязацельствам і гатоўнасці выкарыстоўваць існыя механізмы ўніверсальнай юрысдыкцыі, замацаваныя ў Міжнароднай канвенцыі для абароны ўсіх асоб ад гвалтоўных знікненняў ад 2006 года. Кіраўнік НАУ Павел Латушка пракаментаваў суд над Ю. Гараўскім: «Народнае антыкрызіснае ўпраўленне сумесна са сваімі партнёрамі ў цяперашні час вядзе працу па стымуляванні і ініцыяванні аналагічных працэсаў у Літве і Польшчы за злачынствы супраць чалавечнасці, якія здзяйсняюцца прадстаўнікамі рэжыму Лукашэнкі супраць мірнага насельніцтва Беларусі з мая 2020 года. У прыватнасці, тэма крымінальнага пераследу на падставе прынцыпу ўніверсальнай юрысдыкцыі была адной з асноўных падчас учорашніх сустрэч у Міністэрстве юстыцыі і Міністэрстве замежных спраў Літвы. Сённяшні працэс у Швейцарыі паказвае, што якім бы доўгім не было правасуддзе — яно надыходзіць. Імёны і прозвішчы забітых на загад Лукашэнкі будуць пераследаваць беларускага дыктатара. Магчыма, гэты працэс паслужыць матывацыяй астатнім краінам забяспечыць правасуддзе для тысяч ахвяр злачынстваў супраць чалавечнасці, якія ўжо тры гады здзяйсняюцца ў Беларусі».

Арыгінал артыкула: lemonde.fr Расія не адзіная, хто гвалтоўна перавозіць украінскіх дзяцей на сваю тэрыторыю. Менш вядомы той факт, што Беларусь, якая з'яўляецца галоўным хаўруснікам Масквы ў вайне ва Украіне, таксама ўдзельнічае ў гэтай незаконнай дзейнасці, якая можа быць кваліфікавана як ваеннае злачынства. Усяго з пачатку расійскага ўварвання ў лютым 2022 г. у Беларусь было дэпартавана больш за 2150 украінцаў ва ўзросце ад 6 да 15 гадоў, якія пражывалі на акупаваных Расіяй тэрыторыях, паводле афіцыйных заяваў і дакументаў беларускага боку, з якімі азнаёмілася рэдакцыя Le Monde, а таксама матэрыялаў, сабраных беларускім апазіцыянерам Паўлам Латушкам, які ў сакавіку быў завочна прысуджаны ў Мінску да 18 гадоў пазбаўлення волі пасля фіктыўнага судовага працэсу. Павел Латушка, які ўзначальвае Народнае антыкрызіснае ўпраўленне, якое базуецца ў Польшчы, 27 чэрвеня накіраваў доказы датычнасці Беларусі да гэтага злачынства ў Міжнародны крымінальны суд (МКС). У сакавіку МКС выдаў ордэр на арышт прэзідэнта Расіі Уладзіміра Пуціна і ўпаўнаважанай па правах дзяцей Марыі Львовай-Бяловай за арганізацыю незаконнай дэпартацыі ўкраінскіх дзяцей у Расію. У перспектыве ордэр на арышт можа быць выдадзены і Аляксандру Лукашэнку. Еўрапарламент ужо прыняў 13 верасня рэзалюцыю, якая асуджае «незаконнае перамяшчэнне больш за 2150 дзяцей, у тым ліку сірот, з акупаваных Расіяй тэрыторый Украіны ў так званыя лагеры адпачынку ў Беларусі, дзе яны падвяргаюцца русіфікацыі і індактрынацыі». Парламент лічыць, што «Аляксандр Лукашэнка нясе такую ж адказнасць за гэтыя ваенныя злачынствы, як Уладзімір Пуцін і Марыя Львова-Бялова», і заклікае МУС «выдаць аналагічны міжнародны ордэр на арышт» беларускага лідара. Мінскі рэжым не хавае, што звяртаецца да гэтых прымусовых перасоўванняў. Наадварот, ён сцвярджае, што гэта проста «гуманітарныя» акцыі, закліканыя даць невялікую перадышку дзецям, якія пакутуюць ад вайны. У жніўні Аляксандр Лукашэнка публічна прызнаў сваё непасрэднае дачыненне да гэтага ў цесным супрацоўніцтве з Расіяй. «Мы дамовіліся з Уладзімірам Пуціным, што будзем фінансаваць гэтыя паездкі з бюджэту Саюзнай дзяржавы [дагавор, які злучае Расію і Беларусь]», – сказаў ён. «Мы гэта рабілі і будзем рабіць, не асцерагаючыся ніякіх папрокаў». Беларусь, якая служыць тылавой базай для расійскіх войскаў з пачатку ўварвання ва Украіну, пахвалілася тым, што вясной прывезла «больш за тысячу дзяцей». У аўторак, 19 верасня, з акупаваных Данецкай, Луганскай і Запарожскай абласцей прыбыла новая група з 48 украінскіх дзяцей. На кадрах, перададзеных афіцыйнай прэсай, відаць, як яны дзякуюць уладзе, трымаючы ў руках чырвона-зялёныя сцягі, у суправаджэнні АМАПу. У красавіку прарэжымныя СМІ таксама з захапленнем паведамлялі аб прыбыцці «па ўказанні Аляксандра Лукашэнкі» 350 дзяцей з Данбаса, якія былі дастаўленыя цягніком у Мінск «для аздараўлення» ў лагеры «Дубрава», недалёка ад сталіцы. «Будзе шмат сустрэч і забаўляльных мерапрыемстваў», – гаворыцца ў артыкуле Belarus Today. «Самае галоўнае, каб кожнае дзіця запомніла сваё дзяцінства такім, якім яно павінна быць: спакойным, цікавым і шчаслівым». На самай справе праграму можна ахарактарызаваць трыма словамі: індактрынацыя, мілітарызацыя і русіфікацыя. Дзеці наведалі канцэрт сясцёр Груздзевых, беларускіх эстрадных спявачак і крамлёўскіх прапагандыстаў. На відэазапісе іх выступу відаць, як дуэт на сцэне, усміхаючыся, жадае амерыканскаму і ўкраінскаму прэзідэнтам Джо Байдэну і Уладзіміру Зяленскаму «здохнуць», каб «жыць у міры», а «Пуціну – квітнець і ўзяць кантроль над усёй Украінай». Таксама была арганізаваная экскурсія ў мілітарызаваны клуб «Рысь» часткі № 3214 Міністэрства ўнутраных спраў, вядомы жорсткім прыгнётам мірных пратэстаў пасля фальсіфікаванага перавыбрання Аляксандра Лукашэнкі ў 2020 годзе. Дзеці ўдзельнічалі ў майстар-класах па стральбе, глядзелі дэманстрацыю ваеннай тэхнікі і рукапашнага бою. Па словах Паўла Латушкі, большасць з гэтых украінцаў пасля заканчэння знаходжання ў Беларусі вяртаюцца на акупаваныя тэрыторыі, але некаторыя з іх затым адпраўляюцца ў Расію. Беларускі апазіцыянер дадае, што ў яго ёсць доказы таго, што «сіроты [якія знаходзіліся ў Беларусі] потым былі ўсыноўленыя ў Расіі». У краіне выяўлена не менш за шэсць лагераў, у тым ліку тры ў Мінскай вобласці. Самы буйны з іх – «Дубрава», які належыць дзяржаўнай кампаніі «Беларуськалій», аднаму з найбуйнейшых у свеце вытворцаў і экспарцёраў угнаенняў. Яе дырэктар Іван Галаваты сёння з'яўляецца адным з ключавых удзельнікаў гэтых прымусовых перасоўваннях. У верасні 2022 года сама кампанія абвясціла на сваім сайце, што прыняла «1050 дзяцей ва ўзросце ад 6 да 15 гадоў» і будзе працягваць гэта рабіць. Гэтая дзейнасць падаецца як гуманітарная і недвухсэнсоўна праходзіць пад лозунгам: «дапамога ўкраінскім дзецям». Паездкі арганізуе дабрачынны фонд беларускага паралімпійца Аляксея Талая, які публічна заявіў, што дзейнічае ў супрацоўніцтве з беларускімі ўладамі. Нягледзячы на назапашвальныя доказы, роля Аляксандра Лукашэнкі ў дэпартацыі ўкраінскіх дзяцей з самага пачатку расійскага ўварвання застаецца практычна невядомай. Праблема ў тым, што нашыя заходнія партнёры сканцэнтраваныя на расійскай агрэсіі, – кажа Павел Латушка. Вельмі дзіўна, што яны, падобна, забыліся пра Беларусь, хоць Лукашэнка з'яўляецца суагрэсарам і дазволіў Пуціну выкарыстоўваць гэтую краіну для нападу на Украіну». Яшчэ больш трывожным з'яўляецца той факт, што Беларускі Чырвоны Крыж, найбуйнейшая дабрачынная арганізацыя краіны, заявіла пра свой «актыўны» ўдзел у гэтых гвалтоўных перасоўваннях. У ліпені ў інтэрв'ю дзяржаўнаму тэлеканалу «Беларусь 1» з акупаванага ўкраінскага горада Лысічанска кіраўнік гэтай гуманітарнай арганізацыі Дзмітрый Шаўцоў заявіў, што «Беларускі Чырвоны Крыж прымаў, прымае і будзе прымаць актыўны ўдзел» у перамяшчэнні дзяцей у Беларусь, каб, паводле яго слоў, даць ім магчымасць «забыцца жахі вайны» і «адпачыць». Некалькімі тыднямі раней кіраўнік Беларускага Чырвонага Крыжа быў зняты на акупаваных тэрыторыях у камуфляжы, з літарай «Z» на руцэ – расійскім сімвалам падтрымкі вайны на Украіне. Усведамляючы магчымую шкоду сваёй рэпутацыі, Міжнародная федэрацыя таварыстваў Чырвонага Крыжа і Чырвонага Паўмесяца (МФТЧК і ЧП) выказала «глыбокую заклапочанасць». Яна заявіла, што «даведалася пра гэты візіт і гэтыя дзеянні са сродкаў масавай інфармацыі», якія «супярэчаць яе гуманітарнай місіі» і абавязку выконваць нейтралітэт. Міжнародная гуманітарная арганізацыя пачала расследаванне, высновы якога чакаюцца ў кастрычніку. Яна таксама заклікала Дзмітрыя Шаўцова сысці ў адстаўку да гэтага часу. Безвынікова. Наадварот, на пазачарговай сесіі XXVI з'езда арганізацыі, якая адбылася ў Мінску 7 верасня, сп. Шаўцоў быў зноў абраны кіраўніком Беларускага Чырвонага Крыжа. МФТЧК і ЧП, якая мае 191 аддзяленне па ўсім свеце, не хаваючы свайго здзіўлення, адмовілася ад каментароў на час правядзення расследавання. Федэрацыя патлумачыла, што нацыянальныя арганізацыі Чырвонага Крыжа маюць «уласны юрыдычны статус» і федэрацыя «не ажыццяўляе ні нагляду, ні кантролю за іх дзейнасцю». «Беларусь – гэта крута» Грубае прызнанне кіраўніка Беларускага Чырвонага Крыжа ставіць пад сумнеў ролю іншай міжнароднай гуманітарнай арганізацы – ЮНІСЕФ. Дзіцячы фонд ААН таксама працуе ў Беларусі з украінскімі дзецьмі, часам у цесным супрацоўніцтве з Беларускім Чырвоным Крыжом. Беларускія ўлады заявілі, што яны супрацоўнічаюць з гэтымі дзвюма арганізацыямі, каб «прымаць украінскіх дзяцей для аказання медыцынскай дапамогі». «Мы робім гэта адкрыта і празрыста, у тым ліку ў супрацоўніцтве з міжнароднымі арганізацыямі і фондамі сістэмы ААН, у прыватнасці з Чырвоным Крыжам і ЮНІСЕФ», – заявіла ў ліпені старшыня парламенцкага камітэта па справах сям'і Людміла Макарына-Кібак. На сайце ЮНІСЕФ размешчаны аповед дзевяцігадовага Багдана, які прыехаў з Марыупалю ў «летні лагер, арганізаваны ЮНІСЕФ і Беларускім Чырвоным Крыжам для ўкраінскіх дзяцей». «Беларусь – гэта крута», – кажа хлопчык, які, паводле звестак арганізацыі, прыехаў разам са сваёй сям'ёй. «Мы збіраемся пакуль застацца тут. А вяртацца нам няма куды, таму што наш дом згарэў». У гэтым тэксце, апублікаваным у сакавіку, ЮНІСЕФ падкрэслівае, што «дзякуючы яго працы 2160 дзяцей і іх сем'яў атрымалі псіхасацыяльную падтрымку». Гэта тыя самыя ўкраінскія дзеці, якія былі гвалтоўна перамешчаныя? Павел Латушка, лідар беларускай апазіцыі, катэгарычны: «Так, гэта яны». У адказ на запыт Le Monde ЮНІСЕФ запэўніў, што гэтыя ўкраінскія дзеці «былі дапушчаныя да прыбыцця [у гэтыя летнія лагеры] іх бацькамі або законнымі апекунамі, якія часова пражываюць у Беларусі». Прадстаўнікі арганізацыі дадалі, што «супрацоўнічалі з Беларускім Чырвоным Крыжам для аказання экстраннай гуманітарнай дапамогі» і што яны «ўважліва сочаць» за ходам расследавання дзейнасці гуманітарнай арганізацыі. Украіна сцвярджае, што да цяперашняга часу выявіла больш за 19 000 дзяцей, дэпартаваных у Расію, але лічыць, што гэтая лічба можа быць значна вышэй.

У інтэрв'ю DW Павел Латушка звяртаецца да Захаду з заклікам выпрацаваць стратэгію ў дачыненні да Беларусі і спадзяецца, што яны хаця б ускосна прызнаюць беларускі эміграцыйны кабінет. DW.: Беларусь ужо страчаная на доўгія гады? Павел Латушка: Я, канешне, веру ў перамены ў Беларусі. Але ці адбудзецца гэта будзе залежыць ад шматлікіх фактараў. Важным элементам магла б стаць стратэгія падтрымкі для беларускага грамадства, якую павінны стварыць у Еўрасаюзе і ЗША. Яе адсутнасць пакідае Беларусь у руках Расіі. Адзіная краіна, у якой ёсць стратэгія, што рабіць з Беларуссю, — гэта Расійская Федэрацыя. Ці не баіцеся вы, што дэмакратычны свет цяпер занадта заняты вайной ва Украіне, каб думаць пра Беларусь? Зразумела, што самая важная тэма цяпер – гэта Украіна і вайна, якую Расія пачала супраць яе пры падтрымцы Беларусі. Аднак калі б у 2020 годзе дэмакратычны свет прызнаў Святлану Ціханоўскую прэзідэнтам Беларусі і калі б у Мінску быў створаны дэмакратычны ўрад, то стаў бы Пуцін рызыкаваць агрэсіяй супраць Украіны? Магчыма, так, але дакладна не ў бок Кіева, таму што гэтая атака была пачата з тэрыторыі Беларусі. Таму, каб Украіна перамагла і каб у далейшым не ўзнікла пагроз, неабходна зразумець ролю рэжыму Лукашэнкі і распачаць адпаведныя дзеянні. Што гэта значыць? Прайшло тры гады з таго часу, як беларусы выйшлі на вуліцы, каб сказаць «не» Лукашэнку, выступіць супраць ягонай дыктатуры і запатрабаваць свабоды. У 2020 годзе Лукашэнка загадаў расстрэльваць пратэстоўцаў. Былі забітыя, больш за 60 тысяч беларусаў арыштавалі, тысячы з іх пасадзілі ў турмы. У 2021 годзе ён пачаў вайну супраць ЕС, выкарыстоўваючы мігрантаў, і загадаў скрасці грамадзянскі самалёт Ryanair. У 2022 годзе ён прадаставіў тэрыторыю Беларусі расійскай арміі, каб яна магла ажыццявіць агрэсію супраць Украіны. У 2023 годзе ён упусціў у Беларусь ядзерную зброю і групу Вагнера. Ці будзе Захад чакаць наступных крокаў Лукашэнкі? Праз некалькі гадоў палякі, літоўцы і іншыя суседзі Беларусі могуць вельмі здзівіцца таму, што беларусы бачаць у іх ворагаў. У выніку прапаганды, якой яны падвяргаюцца? Так. Створаны магутны расійска-беларускі медыяхолдынг, закліканы пераканаць беларусаў у тым, што Украіна — вораг. Тое самае будзе і з Польшчай. Беларусь стане ўсёй зонай уплыву Расіі. Сёння большасць беларусаў гэтага не хочуць. Мы хочам дэмакратызацыі, а не праўлення Лукашэнкі. Мы хочам быць у Еўропе, а не ў Расіі. Апошняя канфэрэнцыя беларускіх дэмакратычных сілаў прыняла рэзалюцыю, што наша стратэгічная мэта – уступленне ў Еўрасаюз. Вядома, гэта будзе больш працяглая перспектыва, але гістарычна, культурна і ментальна мы з'яўляемся часткай Еўропы. Без сумневу. На жаль, сітуацыя складаная, паколькі за апошнія два гады было закрыта каля 1300 няўрадавых арганізацый. Палітычных партый няма. Незалежных СМІ няма. Хтосьці скажа, што гэта таму, што мы не змагаемся. Але ў турмах сядзяць тысячы беларусаў, а Лукашэнка кожны дзень затрымлівае яшчэ больш, і кожны дзень беларусаў прысуджаюць нават да 20-25 гадоў. Вядома, перамены ў Беларусі залежаць ад нас, беларусаў. Але без міжнароднай падтрымкі, напрыклад такой, як у Польшчы падчас першай «Салідарнасці», цяжка ўявіць, што гэта адбудзецца хутка. І такой падтрымкі вы чакаеце з боку Захаду? Захад павінен паказаць, што ён мацнейшы і гатовы змагацца за дэмакратыю і свабоду. Дыктатар разумее толькі мову сілы. Таму ў стратэгію павінна ўключыцца пытанне адказнасці за злачынствы, учыненыя рэжымам. Лукашэнка падазраецца ў трох самых цяжкіх міжнародных злачынствах: агрэсіі супраць краін-суседак, ваенных злачынствах, у тым ліку дэпартацыі ўкраінскіх дзяцей з акупаваных тэрыторый, і, нарэшце, злачынствах супраць чалавечнасці. Разам з нашымі літоўскімі партнёрамі мы сабралі доказы адносна 136 тысяч ахвяр злачынстваў супраць чалавечнасці ў Беларусі. Лукашэнка яшчэ не здзейсніў толькі генацыду. Як павінен рэагаваць Захад? Жорсткія санкцыі. Не такія слабыя, як зараз, і, галоўнае, нічым не адрозныя ад Расіі ў дачыненні да Беларусі, бо такія паводзіны дазваляюць Лукашэнку ператварыць Беларусь у цэнтр кантрабанды на ўсход. Імпарт у Беларусь працягвае расці, і большая частка гэтых тавараў ідзе ў Расійскую Федэрацыю. Якія санкцыі супраць Беларусі маглі б спыніць гэта? Моцныя, якія ўплываюць на фінансавую сістэму і спыняюць гандаль. Неабходна атакаваць эканамічную сістэму Беларусі так, каб паставіць рэжым Лукашэнкі на калені. І я кажу гэта як чалавек, які адказвае за санкцыйную палітыку ў Аб'яднаным пераходным кабінеце Беларусі. Захад можа запатрабаваць вызвалення палітычных зняволеных. Іх тысячы, многія з іх паміраюць. 11 ліпеня мастак Алесь Пушкін памёр пасля пераводу з турмы ў бальніцу, паколькі ў турме яму не была аказана медыцынская дапамога. Лукашэнка забараніў аказанне медыцынскай дапамогі палітвязням. І гэта жудасна, гэта трагедыя. Аднак сусветная прэса пра гэта не піша. Што будзе з прывезенымі ў Беларусь вагнераўцамі? У Беларусі ўсё яшчэ знаходзяцца некалькі сотняў наймітаў з групы Вагнера. Паводле атрыманай намі інфармацыі, частка з іх звольнілася са службы, частка падпісала кантракты ў Расіі, а частка адправілася ў Афрыку выконваць там загады Крамля. Астатнія заключылі кантракты з Міністэрствам абароны Беларусі і прыватнай ахоўнай кампаніяй «ГардСэрвіс», створанай у 2019 годзе ўказам Лукашэнкі. Аднак, паколькі грамадзяне іншых краін не могуць служыць у войску ці ў прыватных ахоўных кампаніях, Лукашэнка выдаў ім беларускія пашпарты. Што вы думаеце пра плот на мяжы? Што гэта тактычнае рашэнне, а не стратэгічнае. Як дыпламат я разумею, што кожная краіна павінна клапаціцца пра сваю бяспеку. Мы гаворым пра неабходнасць стратэгіі, якая прывядзе да таго, што Беларусь стане дэмакратычнай краінай. Тады ніякі плот ўжо не спатрэбіцца. У адваротным выпадку праз некалькі гадоў можа адбыцца спроба агрэсіі супраць іншых суседзяў: Латвіі, Літвы ці Польшчы, ці зноў супраць Украіны. На дадзены момант другі сцэнар здаецца больш верагодным. Таму што сённяшняя Беларусь – абсалютна таталітарная краіна. Цяпер там знішчаюць нават беларускую культуру. У вераснёўскім рэпертуары Нацыянальнага тэатра імя Янкі Купалы, кіраўніком якога я быў, цяпер усяго адзін спектакль на беларускай мове. Усе астатнія на рускай мове. Гэты тэатр заўсёды ставіў спектаклі толькі на нацыянальнай мове беларусаў. Плануюцца змены і ў адукацыі. Ствараецца новая гісторыя, згодна з якой мы заўсёды былі з Расіяй. Але гэта няпраўда! Мы былі ў Рэчы Паспалітай, мы былі Вялікім Княствам Літоўскім. Гэта наша гісторыя. А як наконт пашпартоў? Лукашэнка падпісаў указ, згодна з якім грамадзяне Беларусі, якія пражываюць за мяжой, больш не змогуць падаваць заяву на атрыманне новага пашпарта ў консульскіх установах. Калі тэрмін дзеяння старых сертыфікатаў скончыцца, ім прыйдзецца паехаць у краіну па новыя. І трэба памятаць, што пасля пратэстаў 2020 года сотні тысяч беларусаў з'ехалі ў Польшчу, Літву, Латвію, Чэхію і Германію. Для іх вяртанне ў Беларусь можа азначаць турэмнае зняволенне. Лукашэнка стварыў спецыяльную камісію для праверкі. Умовай атрымання новага пашпарта абавязкова будзе неабходнасць пісьмова пацвердзіць, што Лукашэнку прызнаюць прэзідэнтам. Таксама прыйдзецца прасіць яго аб літасці. Заяўнік на пашпарт павінен будзе гэта зрабіць? Так. Лукашэнка ўжо неаднаразова публічна казаў: «На калені! Устаньце на калені і папрасіце прабачэння, папрасіце літасці! І цяпер ён хоча рэалізаваць гэты сцэнар. Многія беларусы, вядома, не паедуць у краіну, і перад нашымі партнёрамі ў ЕС паўстане сур'ёзнае пытанне, што рабіць з сотнямі тысяч беларусаў, у якіх скончыўся тэрмін дзеяння дакументаў. У нас ёсць адказ. Як урад у выгнанні, мы ўжо распрацавалі новы пашпарт для Беларусі, які прайшоў праверку Еўрапейскай камісіяй, камісарам па міграцыйнай палітыцы. Але яго адабрэнне знаходзіцца ў руках нацыянальных урадаў: Германіі, Літвы, Польшчы, Чэхіі і іншых. Мы заклікаем іх прызнаць гэты дакумент. А можа спачатку прызнанне ўрада? Прызнанне нашага пашпарта было б дэ-факта прызнаннем Пераходнага кабінета. Не наўпрост, але ўсё ж. Гэта стане прэцэдэнтам еўрапейскага маштабу. Ніхто не памятае, каб за апошнія паўстагоддзя ў Еўропе хтосьці ва ўладзе вырашыў выгнаць з краіны такую велізарную колькасць уласных грамадзян. Гэта палітычная чыстка. На нашых вачах знікае мая Беларусь, а Захад маўчыць. Ці быў пераходны кабінет сфармаваны як урад у выгнанні? І калі так, ці прасіў ён прызнання ў іншых краін? Гэта складаная тэма, паколькі умовай прызнання ўрада з'яўляецца кантроль над краінай, якую яно прадстаўляе, ці, прынамсі, над яе часткай. Але падчас Другой сусветнай вайны ў Лондане дзейнічалі восем агульнапрызнаных урадаў у выгнанні, уключаючы польскае. У нас сітуацыя іншая. Святлана Ціханоўская была абраная прэзідэнтам краіны, але не прыступіла да сваіх абавязкаў, паколькі Лукашэнка адправіў яе за мяжу. А ў Захаду ёсць праблема з прызнаннем створанага ёй ўрада як легітымным прадстаўніком беларускага грамадства. Вядома, мы ўвесь час гаворым пра гэта з нашымі партнёрамі. Магчыма, гэта адбудзецца паступова, напрыклад, шляхам прызнання нашых пашпартоў. Важна стварыць як мага больш такіх фактаў. Вялікі Вам дзякуй. Аўрэліюш М. Пендзівол Інтэрв'ю ўзята 6 верасня 2023 года на XXXII Эканамічным форуме ў Карпачы.

Дзясяткі спартоўцаў-афіцэраў узброеных сіл Беларусі і супрацоўнікаў спецслужбаў рэжыму Лукашэнкі – могуць узяць удзел у Алімпійскіх гульнях у Парыжы Тэзісы Паўла Латушкі, намесніка кіраўніцы Аб'яднанага Пераходнага Кабінета, кіраўніка Народнага антыкрызіснага ўпраўлення, для панэльнай дыскусіі «Спартсмены-дысідэнты на міжнародных спартыўных спаборніцтвах – як спартсмены, якія кінулі выклік недэмакратычным рэжымам, могуць быць дапушчаныя да прадстаўлення сваёй краіны». 2-і Еўрапейскі Кангрэс па спорце і турызме, Закапанэ, 27 верасня 2023 года 1. Беларускае грамадства моцна адрозніваецца ад расійскага. У Беларусі – большасць супраць Лукашэнкі і супраць вайны ва Украіне. У Расіі – большасць за Пуціна і за вайну ва Украіне. 2. Пры гэтым маштабаў рэпрэсій, у якіх беларусы жывуць ужо трэці год, Расія яшчэ нават не бачыла. 3. І нягледзячы на ўсе рэпрэсіі, спартоўцы і спартовыя спецыялісты Беларусі знаходзілі і знаходзяць у сабе сілы казаць парушэнням правоў чалавека ў Беларусі і вайне ва Украіне НЕ. 4. І тут хацелася б адзначыць, што за гэтым НЕ спартовец сустракае падвойную дыскрымінацыю. 5. З аднаго боку такога спартоўца-дысідэнта дыскрымінуе сам рэжым – яго выключаюць са зборных, звальняюць, уключаюць у чорныя спісы на працу (цяпер асабліва нашумелы выпадак з такімі спісамі ў футболе), саджаюць у турму. 6. З іншага боку – спартоўца выключае з міжнароднага спорту сама міжнародная федэрацыя. У залежнасці ад спецыфікі віду спорту федэрацыя выключае спартоўца-дысідэнта ці таму, што ён грамадзянін Беларусі, ці таму, што нацыянальная федэрацыя не ўключае яго ў спісы на ўдзел. 7. Грунтуючыся або на прыкмеце пашпарта, або на прадстаўніцтве нацыянальнай федэрацыі. 8. Пра што тут ідзе гаворка. Некаторыя міжнародныя федэрацыі ўжываюць абсалютны бан на ўдзел спартсменаў з Беларусі. 9. Іншыя ж наадварот дапускаюць, УВАГА, па спісах ад нацыянальных федэрацый Беларусі, спартсменаў з Беларусі, але пад нейтральным ці ўвогуле афіцыйным сцягам Беларусі (напрыклад, баявыя віды спорту) на спаборніцтвы. 10. У такой сітуацыі атрымліваецца, што беларускі спартовец-дысідэнт ніяк не абаронены. Ён знаходзіцца па-за сістэмай свайго нацыянальнага спорту і, як вынік, па-за сістэмай міжнароднага спорту. Пры спробах абароны інтарэсаў такога спартоўца мы як яго прадстаўнікі нярэдка атрымліваем адмовы ад міжнародных федэрацый у разглядзе нашых запытаў на ўдзел спартсмена, так як мы, УВАГА, Не з'яўляемся прадстаўнікамі нацыянальнай федэрацыі. 11. Адсюль вынікае выснова, што запыты нацыянальнай федэрацыі, напрыклад, кікбоксінга і муай-тай Беларусі, якую ўзначальвае сумна вядомы Караеў, падлягаюць разгляду міжнароднай федэрацыі. А запыты прадстаўнікоў дэмакратычных сілаў, і самога спартоўца-дысідэнта – не. Нагадаем, што Караеў будучы міністрам унутраных спраў быў уключаны ў санкцыі краін ЕС і ЗША за цытата «правадзімую кампанію рэпрэсій і запалохвання ў 2020 годзе, у прыватнасці незаконныя арышты і жорсткае абыходжанне, у тым ліку катаванні мірных пратэстоўцаў, а таксама запалохванне і прымяненне сілы супраць журналістаў». 12. І тут Федэрацыя кікбоксінга не адзінкавы выпадак, дзе на кіроўнай пасадзе знаходзіцца асоба з вайсковых структур або асоба, прызнаная кашальком Лукашэнкі. Так, напрыклад, можна ўзгадаць Федэрацыю міні-футбола Беларусі, якую ўзначальвае Хаменка Сяргей, так званы генерал-маёр, які цяпер з'яўляецца міністрам юстыцыі і ліквідуе рэшткі прадстаўнікоў грамадзянскай супольнасці ў Беларусі, напрыклад цяпер, гэта ў ліквідацыі ГА Дзеці Чарнобыля. Раней яшчэ на пасадзе намесніка міністра ўнутраных спраў Хаменка быў уключаны ў санкцыйны спіс ЕЗ за цытата «правадзімую кампанію рэпрэсій і запалохвання ў 2020 годзе, у прыватнасці незаконныя арышты і жорсткае абыходжанне, у тым ліку катаванні». Можна прывесці прыклад Аляксея Алексіна, уключанага ў санкцыі ЗША і ЕС як кашалёк Лукашэнкі. Алексін уваходзіць у апякунскую раду Дабрачыннага фонду развіцця тэніса, ініцыятарам стварэння якога некалі выступіў экс-кіраўнік Беларускай тэніснай федэрацыі Аляксандр Шакуцін. Пры гэтым Шакуцін таксама знаходзіцца пад санкцыямі ЕС як кашалёк Лукашэнкі. 13. Пры гэтым у 2020 годзе МАК устанавіў, што беларускі спартовец-дысідэнт можа быць дапушчаны да міжнародных стартаў незалежна ад нацыянальнай федэрацыі, калі яго спартыўнае дасягненне адпавядае ўзроўню спаборніцтва. Але гэтая сістэма допуску так і не запрацавала. 14. Што мы прапануем, Ужыць досвед Польшчы па допуску спартоўцаў з Беларусі і Расіі, а менавіта дапускаць спартсмена, які мае выразна выяўленую грамадзянскую антываенную пазіцыю; у якога адсутнічае фінансаванне з боку ўладаў Беларусі/Расіі або асоб, афіляваных; які мае нейтральны статус (забарона на выкарыстанне дзяржаўнай сімволікі) дадаць крытэрый адсутнасці афіляванасці з ваеннымі структурамі, які ўсталяваны МАК. Мы склалі спіс, які ўжо ўключае больш за 150 спартсменаў і функцыянераў, звязаных з мілітары. Спіс будзе перададзены і МАК і федэрацыям. Аднак нас турбуе некаторая пасіўнасць МАК і федэрацый у праверцы спартсменаў на іх афіляванасць з сілавымі структурамі. Азначанае можа прывесці да таго, што ў Парыж на Алімпіяду прыедзе дэлегацыя спартсменаў-афіцэраў сілавых структур Беларусі, напрыклад, у колькасці 10/20 чалавек. дазволіць допуск беларускіх спартсменаў да міжнародных стартаў наўпрост (без заяўкі ад нацыянальнай федэрацыі) , па спартыўным прынцыпе 15. Паказаная сістэма робіць немагчымым удзел спартоўцаў, якія падтрымліваюць рэжым, і ў той жа час дазваляе аднавіць правы спартоўцаў-дысідэнтаў па ўдзелу ў стартах. 16. Акрамя таго, лічым важным пачатак працэдуры МАК па прыпыненні прызнання НАК Беларусі ва ўмовах бесперапынных рэпрэсій і ваенных злачынстваў Лукашэнкі, выкарыстання ў гэтым нацыянальныя спартыўныя інстытуты, функцыянераў і спартсменаў-прапагандыстаў выкарыстанне механізму абмежавальных захадаў / санкцыйнай візавай палітыкі для нядопуску спартоўцаў-прапагандыстаў, мілітарыстаў у дэмакратычныя краіны. выкарыстанне механізму абмежавальных мер у дачыненні да нацыянальных федэрацый.

Неафіцыйная крамлёўская прапаганда кінулася адмаўляць інфармацыю аб транзіце ўлады ў Беларусі і яго ўмовах, якія сталі адной з асноўных тэм сустрэчы Пуціна і Лукашэнкі ў Сочы. Што толькі пацвярджае сказанае намі. Тым часам сам план замены Лукашэнкі ўжо даўно запушчаны і рэалізуецца. Гэта і праціснутыя Крамлём папраўкі ў Канстытуцыю, і актыўнае развіццё прарасійскай псеўдаграмадзянскай супольнасці ў Беларусі пад патранатам Рассупрацоўніцтва, і гарманізацыя партыйнай сістэмы Расіі і Беларусі, у выніку якой астатнія партыі з'яўляюцца клонамі расійскіх. Усё гэта кажа пра што? Пра тое, што Крэмль актыўна рыхтуе транзітны сцэнар менавіта да моманту, калі Беларусь увойдзе ў перыяд электаральных кампаній, першая з якіх – так званыя парламенцкія і мясцовыя выбары – ставіць сваёй мэтай цалкам заняць «парламент» і мясцовыя саветы прарасійскімі сіламі ў асобе кандыдатаў ад партый-клонаў, у першую чаргу «Белай Русі». Сыходзячы з гэтага, можна прагназаваць, што наступным этапам стане фарміраванне так званага УНС, дзе большасць месцаў зоймуць таксама прарасійскія дэлегаты. Ці варта нагадваць, што па выніках змены Канстытуцыі менавіта УНС валодае правам аб'яўляць імпічмент Лукашэнку? Гэта значыць да прэзідэнцкіх выбараў Лукашэнка ўжо можа і не «дажыць». А крэсла старшыні УНС у фармаванай канфігурацыі, насуперак надзеям Лукашэнкі, па сутнасці ператвараецца ў намінальнае. Для Лукашэнкі фактычна падрыхтаваны сцэнар Назарбаева і ён гэта разумее. Але наўрад ці ён можа хоць неяк гэтаму супраціўляцца. Усё выглядае наадварот – ён сваімі рукамі дапамагае гэтаму сцэнару адбыцца. Гэта ж ён практычна знішчыў і звёў на нішто любыя формы арганізацыі грамадзянскай супольнасці ў Беларусі – менавіта беларускай грамадзянскай супольнасці. Гэта ён ліквідаваў беларускія незалежныя СМІ, палітычныя партыі, перапісаў Канстытуцыю, падпісаў усе саюзныя праграмы і агульную з Расіяй Вайсковую дактрыну ў рамках так званай Саюзнай дзяржавы. Гэта ён уцягнуў Беларусь у вайну супраць Украіны, размясціў у нашай краіне расійскую ядзерную зброю, перавёў на ваенныя рэйкі і практычна цалкам зрасціў эканоміку Беларусі з расійскай. Менавіта Лукашэнка насцеж адкрыў «рускаму свету» браму ў Беларусь, спадзяючыся, што гэтыя «заслугі» яму залічацца. І так, усе гэтыя дзеянні Лукашэнкі, якія нельга назваць інакш, чым дзяржаўнай здрадай і нацыянальнай здрадай, сапраўды дазволілі яму ўтрымацца ва ўладзе з дапамогай Расіі. Улада – усё, што цікавіць гэтага персанажа, і менавіта гэта і адыграла з ім злы жарт. Бо менавіта прага ўлады і гатоўнасць ісці дзеля яе на ўсё ўрэшце і робіць Лукашэнку ненадзейным у вачах Крамля. Які не можа рызыкаваць, асабліва цяпер, калі фронт сыплецца, а саюзнікі па АДКБ ужо садзяцца за стол з Байдэнам і нават праводзяць сумесныя вучэнні з ЗША, як Арменія. Аднак намер Крамля прыбраць Лукашэнку і замяніць яго на новую марыянетку – гэта ўсё ж дзве розныя задачы. І калі з першай яны цалкам у стане справіцца, то пасадзіць на пасад маскоўскага стаўленіка ім не дазволяць ні дэмакратычныя сілы, ні народ, ні нашы міжнародныя партнёры. Што ў Лукашэнкі, што ў крамлёўскіх «нарыхтовак» няма і не будзе ні падтрымкі, ні прызнання, ні легітымнасці, якія б камбінацыі яны не спрабавалі разыграць. Беларусь – не Расія і ніколі ёю не стане. Будучыня Беларусі ў Еўропе. А імперскія праекты Расіі, той жа АДКБ, ужо пачынаюць развальвацца на вачах.

Што азначае намер дыктатара павялічыць абавязковую адпрацоўку для студэнтаў-бюджэтнікаў да 7 гадоў і ўвесці адпрацоўку для студэнтаў-платнікаў? Днямі «заслужаны настаўнік» Беларусі па прозвішчы Лукашэнка збіраў вялікую нараду па пытаннях адукацыі. Адным з пытанняў стала тэма абавязковага размеркавання студэнтаў, у тым ліку – і платнай формы навучання. Дыктатар, нібыта вельмі заклапочаны пытаннем адтоку кадраў з Беларусі, заявіў пра тое, што цяперашнія тэрміны размеркавання – мізэрныя і іх неабходна падымаць да 5, а то і 7 гадоў, і размяркоўваць неабходна не толькі бюджэтнікаў, але і платнікаў. Падпяваў яму і т. зв. міністр адукацыі Іванец, які сказаў, што гэтае пытанне знаходзіцца ў распрацоўцы і на кантролі і што адпаведныя змены ўжо рыхтуюцца для ўнясення ў Кодэкс аб адукацыі. Акрамя таго, і дыктатар, і міністр, заявілі, што ў Беларусі нібыта наогул няма платнай адукацыі і студэнты платнай формы навучання навучаюцца «за капейкі» ў параўнанні з Захадам. Вельмі сумняюся, што хоць хтосьці з бацькоў, чые дзеці сёння вучацца ў беларускіх ВНУ, падзяляюць гэтае меркаванне. Бо мы ж выдатна ведаем, што сярэдні заробак у Беларусі нават блізка не супастаўны з сярэднім заробкам у Еўропе, напрыклад, у нашых найбліжэйшых суседзяў – Польшчы і Літвы: а гэта паўтары тысячы еўраў у Польшчы і дзве тысячы еўраў у Літве, адпаведна. Але менавіта гэтым дыктатар і яго міністр абгрунтоўваюць ідэю ўвесці абавязковае размеркаванне для платнікаў. Для бюджэтнікаў жа цяперашнюю абавязковую адпрацоўку ў 2 гады плануюць павялічыць аж да 7 (!) гадоў. Тлумачачы гэта тым, што малады спецыяліст, які адпрацаваў 2 гады абавязковага размеркавання, звальняецца. У прыклад дыктатар прывёў настаўнікаў і лекараў. Ну, давайце паглядзім, колькі сёння ў сярэднім зарабляюць маладыя беларускія настаўнікі ў сярэдняй школе? У сярэднім 450-650 рублёў пасля выліку падаткаў на 1 стаўцы. Ёсць яшчэ нейкія пытанні да маладых спецыялістаў? Але замест таго, каб займацца стварэннем для іх нармальных, чалавечых умоў, справядлівай, годнай аплаты працы і магчымасцяў для развіцця дыктатар прапануе – правільна, зрабіць іх прыгоннымі на 5-7 гадоў. І мы ж разумеем, што гэта напэўна не закране дзяцей чыноўнікаў, дэпутатаў, якія атрымаюць адмацаванні і ніякага абавязковага размеркавання ім не пагражае. А тых з іх, каго і размяркуюць – размяркуюць, натуральна, «па блаце». Мне складана нават уявіць, наколькі дэматывуюць падобныя планы рэжыму будучых студэнтаў і іх бацькоў. Ды і не толькі будучых, для многіх студэнтаў навучальны год толькі пачаўся, а хтосьці толькі паступіў на першы курс. Але ж ад рэжыму можна чакаць чаго заўгодна і планаваныя ім змены ў Кодэкс аб адукацыі цалкам могуць закрануць і тых студэнтаў, хто ўжо праходзіць навучанне. Ну і колькі студэнтаў цяпер захоча паступаць у беларускія ВНУ? Колькі студэнтаў ад граху далей вырашыць забраць дакументы ўжо цяпер? А куды ім ісці ў такім выпадку? Куды паступаць? Дзе вучыцца? Адказ, на жаль, можна спрагназаваць ўжо цяпер. Менавіта на жаль, а правільней нават сказаць – да жаху, бо ў гэтым і заключаецца самая страшная для нашай Беларусі і яе інтэлектуальнага капіталу навіна. Так, нейкая частка таленавітай моладзі, якая ведае мовы і чые бацькі змогуць гэта дазволіць, паступіць у еўрапейскія ВНУ. А астатнія? Баюся, што адказ – Расія. Якая і так гадамі выцягвала з Беларусі інтэлектуальны капітал. А цяпер па сутнасці, дзякуючы Лукашэнку, атрымала магчымасць паставіць гэта на паток. Паставіць на паток знішчэнне нашай эліты, нашай таленавітай моладзі. Менавіта знішчэнне, бо што чакае беларускіх студэнтаў у расійскіх ВНУ? Русіфікацыя, атручэнне рускай прапагандай, перавыхаванне і сціранне нацыянальнай ідэнтычнасці. Паўтару: рашэнне Лукашэнкі аб размеркаванні мае не толькі кароткатэрміновыя наступствы, але ў сярэднетэрміновай перспектыве вядзе да катастрофы для нашай краіны. Сваім рашэннем Лукашэнка не спыняе «уцечку мазгоў» з Беларусі, а фактычна запускае працэс знішчэння вышэйшай адукацыі і будучай інтэлектуальнай эліты нацыі. І ўсё роўна, свядома ён гэта робіць ці не, але гэта – чарговы прыклад таго, як неадэкватны дыктатар цягне нашу краіну ў «рускі свет» і пазбаўляе Беларусь будучыні. Што рабіць? Гэта вялікі выклік для ўсіх нас. І адзіным надзейным рашэннем з'яўляецца ліквідацыя рэжыму Лукашэнкі ў Беларусі. Упэўнены, большасць маладых людзей і іх бацькоў, якія жадаюць сваім дзецям і сваёй краіне годнай будучыні – цалкам з гэтым згодныя. Але таксама гэта і новая сур'ёзная задача для дэмакратычных сіл і нашых партнёраў. Незалежна ад таго, праіснуе гэты рэжым яшчэ год ці больш, лепш менш, вядома, але – цяпер як ніколі раней нам неабходныя нацыянальныя ўніверсітэты ў Еўропе . Мы павінны і будзем змагацца за моладзь, змагацца за нашую нацыянальную эліту. Таму што нацыянальная адукацыя, нацыянальны ўніверсітэт – адна з найважнейшых умоў захавання беларусаў як нацыі і Беларусі як незалежнай дзяржавы. А тым, хто сёння працуе ўнутры рэжыму Лукашэнкі, але разумее, што ён вядзе Беларусь да нацыянальнай катастрофы, таму ж так званаму міністру адукацыі Іванцу, які актыўна падыгрываў дыктатару на той нарадзе, я скажу тое, што казаў ужо неаднаразова: Беларусы заўсёды змогуць дамовіцца з беларусамі. Рэжым Лукашэнкі неабходна спыніць. Бо толькі так можна спыніць нацыянальную катастрофу і ўратаваць ад яе нашу краіну. Уключайце мазгі.

Перастаць трымаць грошы на карце і перайсці на наяўныя разлікі — гэта самае простае, што можа зрабіць кожны для супраціву дыктатуры Працягваем серыю відэаролікаў аб эканамічным ціску на рэжым і абароне сваіх зберажэнняў. У папярэдніх відэа мы падрабязна абмеркавалі 2 складніка формулы #Банкоматобменникбанк: «Абменнік» і «Банк». Сёння мы пагаворым аб «Банкамаце» і зафіксуем нашу стратэгію эканамічнага пратэсту. — Чаму здымаць заробак у дзень паступлення і не трымаць грошы на банкаўскай карце — гэта самая здаровая фінансавая звычка ва ўмовах дыктатуры? — Галасуем рублём: яшчэ адзін даступны спосаб выказаць пратэст супраць злачынстваў Лукашэнкі. — Наша агульная стратэгія эканамічнага пратэсту: 1) валюту не мяняем, а купляем і зберагаем; 2) уклады выводзім і не адкрываем новых; 3) увесь час абнаяўніваем рахункі і вядзем разлікі толькі ў рублях. Адмова ўтрымліваць рэжым Лукашэнкі — гэта яшчэ адзін крыж, які мы разам паставім на дыктатуры! *Раім таксама паглядзець: Ні цэнта для Лукашэнкі: як абараніць свае зберажэнні? 2022: год вялікага рабавання беларусаў

18 верасня Павел Латушка правёў сустрэчу ў Вільні з намеснікам Міністра юстыцыі Літвы Габіяй Грыкартэ-Даўгірдзе. Галоўная тэма сустрэчы: прыцягненне рэжыму Лукашэнкі да адказнасці за злачынствы супраць чалавечнасці, учыненыя ў дачыненні да беларускага народа. Літоўскаму боку прадстаўлена справаздача «Злачынствы супраць чалавечнасці ў Беларусі», падрыхтаваная Цэнтрам права і дэмакратыі Justice Hub пры падтрымцы НАУ. Згодна са справаздачай на тэрыторыі Беларусі з мая 2020 года па май 2023 года ахвярамі гэтых злачынстваў сталі не менш як 136 тысяч чалавек. Падчас сустрэчы абмеркаваны прававыя механізмы прыцягнення да адказнасці прадстаўнікоў рэжыму Лукашэнкі за ўчыненне аднаго з найбольш сур'ёзных міжнародных злачынстваў. У рамках сустрэчы было адзначана, што ў якасці прававых міжнародных механізмаў адказнасці могуць быць задзейнічаны наступныя: міжнародны крымінальны суд, крымінальны пераслед у рамках нацыянальнага правасуддзя Літвы за злачынствы, учыненыя на тэрыторыі Беларусі (універсальная юрысдыкцыя), спецыяльны трыбунал па Беларусі. Асобна абмеркаваны пытанні забеспячэння адказнасці рэжыму Лукашэнкі за парушэнне міжнародных абавязацельстваў перад Літвой у рамках Міжнароднага суда ААН (за арганізацыю нелегальнай міграцыі). Кіраўнік НАУ таксама прадставіў інфармацыю аб новых фактах ваенных злачынстваў, якія ўчыняюцца рэжымам Лукашэнкі ў дачыненні да ўкраінскіх дзяцей. Павел Латушка і Габія Грыкайце-Даўгірдзе абмеркавалі перспектывы стварэння трыбунала за агрэсію, здзейсненую ў дачыненні да Украіны, і прыцягненне да міжнароднай адказнасці за акт агрэсіі Лукашэнкі і яго саўдзельнікаў. У гэты ж дзень адбылася сустрэча Паўла Латушкі з дырэктарам Дэпартамента палітыкі ўсходняга суседства МЗС Літвы Дарыусам Віткаўскасам. Мэта сустрэчы - узаемадзеянне па пытаннях міжнародна-прававой адказнасці рэжыму Лукашэнкі. Было адзначана, што Лукашэнка і яго рэжым учынілі 3 з 4 найбольш цяжкіх міжнародных злачынстваў: злачынствы супраць чалавечнасці, ваенныя злачынствы і агрэсію. Асобная ўвага была нададзена магчымаму закрыццю пунктаў пропуску на літоўска-беларускай мяжы ў выпадку далейшай эскалацыі рэжымам сітуацыі з выкарыстаннем нелегальных мігрантаў. Эканамічныя і персанальныя санкцыі у дачыненні да рэжыму Лукашэнкі з боку ЕС і нацыянальныя санкцыі Літвы сталі адной з ключавых тэм сустрэчы. Павел Латушка адзначыў, што увядзенне гандлёвага эмбарга з'яўляецца адным з найбольш істотных інструментаў ціску на рэжым з мэтай вызвалення палітычных зняволеных. У якасці магчымых дадатковых санкцыйных інструментаў намеснік кіраўніка АПК таксама назваў: Увядзенне гандлёвых квот. Замарозка карэспандэнцкіх рахункаў банкаў. Увядзенне адказнасці за абыход санкцый. Пашырэнне сектаральных санкцый. Персанальныя санкцыі ў дачыненні да суддзяў рэжыму Лукашэнкі. Пытанне легалізацыі беларускіх грамадзян у Літве і прызнання пашпарта Новай Беларусі таксама стала прадметам сустрэчы ў МЗС Літвы. Асобна Павел Латушка звярнуў увагу партнёраў, што НАК Лукашэнкі і спартыўныя федэрацыі працягваюць парушаць правы спартсменаў, рэалізуючы палітыку дыскрымінацыі і ідэалагічнага фільтравання. Спартыўныя чыноўнікі і асобы, звязаныя з імі, удзельнічаюць у злачынствах, у т.л. вайскоўцаў. Гэтыя абставіны не могуць ігнаравацца пры прыняцці рашэнняў аб удзеле спартоўцаў з Беларусі ў міжнародных стартах і Алімпійскіх гульнях 2024. Павел Латушка ўзняў пытанне аднаўлення ў правах беларускіх вольных спартсменаў, якія маюць пацверджаную грамадзянскую пазіцыю супраць дыктатуры і ваеннай агрэсіі. Праінфармаваў партнёраў аб тым, што сярод палітвязняў ёсць прадстаўнікі нацыянальнага спорту. «Сістэма рэгулявання адносін у міжнародным спорце дэманструе сваю архаічнасць і няздольнасць эфектыўна рэагаваць выклікі. Трэба дзейнічаць рашуча і прынцыпова, секунды і метры не вартыя чалавечых жыццяў» — адзначыў Павел Латушка.